den evenaar

Deze eindejaarsdagen in Quito

2011-12-24T21:28:00.003-05:00

Een negental dagen geleden begonnen nogal wat Ecuadoriaanse, katholieke families de 'novena'. Ze komen elke avond samen om te bidden, verhalen voor te lezen, zingen, kinderen iets laten presenteren en om te eten. Lijkt me een mooi gebruik. Nu het vanavond kerstavond is, zijn ze helemaal voorbereid.

Vandaag kwam onze buurvrouw langs om ons een 'paasbrood' te schenken. Ja, een paasbrood voor kerstmis. Met geconfijt fruit. Hum. En gisteren kreeg ik op het werk een mand met drank, koekjes, kaas enzomeer mee. Ook heel typisch voor het eindejaar hier. In de supermarkten zie je zo hele stapels 'voedselpakketten' opgestapeld. Met vaak echt basisproducten, zoals rijst. En dan is er nog iets... Sommige collega's van het Ministerie van Onderwijs en VVOB schenken deze dagen kleine cadeautjes aan collega's en vrienden. Iemand geeft een chocolatje, iemand anders een emmertje snoep, nog iemand anders een kaartje met een boodschap. Zo heb ik bijvoorbeeld een kaartje van een collega van het ministerie ontvangen. Ze schrijft dat ik altijd zo actief ben. En dat als ze soms moe is, ze hoopt dat ik in de buurt ben... Een mooie, grappige kerstboodschap. Gisteren werd trouwens een mis georganiseerd op de verdieping van het ministerie waar ik altijd werk.

Rene heeft een plan

2011-12-24T18:50:00.002-05:00

Rene moet zo'n 25 jaar zijn. Hij is geboren in Puerto Quito, op een 3-tal uurtjes rijden van Quito. Toen ie 8 a 9 jaar was, poetste hij schoenen, zoals zoveel jongens van die leeftijd in arme, Ecuadoriaanse families. Rond zijn 13de gaat ie helpen in de bouw. Als scholier legt hij zich wat sterker toe op wiskunde, hij merkt immers dat vele kinderen en jongeren problemen hebben met dat vak. Rene kondigt dat aan in zijn omgeving en met zijn bijlessen verdient hij wat extra geld. Hij beslist 'op afstand' Bedrijfsbeheer te studeren in de Universidad Central. Eenmaal afgestudeerd, wordt hij wiskundeleerkracht in een katholieke middelabere school. Even nadat hij daar moet wijken voor een vastbenoemde, belt de burgemeester met de vraag om boekhouder te worden bij de gemeente. Dat doet ie tot hij daar ook zijn job verliest. Nu werkt Rene als boekhouder bij 'Artsen zonder Grenzen' op een eilandje voor de kust van Esmeraldas, maar hij zou graag een eigen initiatief starten. In het weekend is ie thuis in Puerto Quito. Vandaag had hij dus tijd om bij ons in Quito langs te komen. Via internet was hij immers toevallig terechtgekomen op de site van mijn broer Ward (http://www.oliepers.be/). Rene zou van hem graag een pers kopen om olie te persen van het zaad 'sacha inchi'. Dat is een zaadsoort die je in de junglegebieden van Peru en Ecuador vindt. De Inca's aten dit al. Rene wil samen met een groepje lokale boeren een coöperatieve opstarten. Hij had zelf al getracht een pers te maken, maar dat leek niet te lukken. Vandaag bracht hij een een zakje van het zaad om het in België met de pers uit te proberen. Ben benieuwd. Alleszins een knap initiatief. Rene heeft een plan. En dat past - op kleine schaal - in het ontwikkelingsplan 'buen vivir' (goed leven) van Ecuador. Men wil immers niet alleen meer primaire goederen verkopen aan andere landen, maar zelf ook verwerken. De olie van de 'sacha inchi' kan gebruikt worden voor eigen consumptie en voor cosmeticaproducten.

Kinderen

2011-12-19T12:31:00.001-05:00

De laatste maanden hebben Anneleen en ik al een beetje mama en papa kunnen spelen... We kregen Zoe en Camila op bezoek. Een avondje babysitten bij Tygo van Pepijn en Meike. En tijdens enkele uitstapjes, bijvoorbeeld naar de zee, waren er steeds kinderen in de buurt.

De ontdekking: onder een bloempot op het terras heeft zich een schorpioen verstopt. Sensatie!

Het speelgoed raakt uitgespeeld. De schorpioen blijft niet interessant. Wat dan? Speculaas bakken...

We rijden naar zee met Pepijn, Meike en Tygo. Wim, Jolanda, Feike en Janna zijn ook op komst.

Melanie helpt Wim de trappen op. En hier de grote zus.

Met Tygo in zelfde outfit

Feike, mijn grote vriend

De Sint in Ecuador

2011-12-19T12:01:00.001-05:00

De Nederlanders vieren Sinterklaas op 5 december, de Vlamingen op 6 december. En de Nederlanders en Vlamingen in Ecuador kregen op 10 december de Sint op bezoek. De Franstalige Belgen hadden hem al enkele dagen voordien ontvangen. Bindende factor voor 'onze Sinterklaas' is de Nederlandse taal en de Nederlandse School in Quito. Een hele gezellige bedoening.

Anders dan in België en Nederland in deze periode, is het gewoonlijk lekker warm in de vallei rond Quito. Het was verzamelen geblazen in de grote tuin van Lies. De Nederlandse ambassadeur had voor een overvloed aan snoep gezorgd: speculaas, pepernoten, chocoladeletters, enzovoort. Maar voor de Vlaamse kinderen waren er ook nik-nakjes en mariabeeldjes.

Meer dan 100 mensen waren aan het wachten op de Sint en zijn Pieten. Maar wat bleek? De staf was kwijt. Hij kon dus zich dus niet verplaatsen. Maar met een beetje geluk vonden de kinderen de staf in het nabijgelegen parkje, de fantasiepiet had hem 'geleend' omdat ie dacht er mee te kunnen vliegen. Niet dus.

Sint komt toe met paard en pieten.

De Sint had alles mooi in zijn grote boek genoteerd. Sommige ouders suggereerden dat hun zoon of dochter wel eens niet luisterde of niet zo goed had gepresteerd op school, maar de Sint besloot dat alle kinderen weer heel flink waren geweest het voorbije jaar. Opvallend: een kindje wordt rustig als ze een oor van iemand mag vasthouden (die van haar papa bijvoorbeeld) en Lukas wil absoluut piloot worden bij KLM of COPA (een Colombiaanse vliegtuigmaatschappij).

Wim (links) zorgt voor extra animatie, met muziek en andere leuke intermezzo's. Zo kan de Sint af en toe wat rusten.

De Nederlandse ambassadeur (hier aan de micro) wil wel mee met de Sint naar Spanje. De ambassade wordt binnenkort immers gesloten.

Klik hier voor volledige fotoreeks van Sinterklaas in Quito

Bezoek uit Peru

2011-12-19T10:48:00.003-05:00

Javier en Isabel zijn begin december enkele dagen op bezoek gekomen in Quito. Op een bepaald moment noemde ik Javier mijn vorige werkgever. Dat is natuurlijk oneer aandoen aan wie ze eigenlijk zijn. We kunnen hen intussen gerust 'vrienden voor het leven' noemen. Javier en Isabel zijn de initiatiefnemers van Tarpurisunchis, de Peruaanse NGO, waar Anneleen en ik twee jaar (2006 en 2007) hebben gewerkt. Sindsdien houden we contact.

Een fruitcocktail drinken in Mindo

We hadden veel tijd om bij te praten... Ook over de (onderwijs)veranderingen in Ecuador en Peru. Blijkbaar kennen we de nieuwe, Peruaanse minister van onderwijs, Patricia Salas. En we deden een kleine tour in de omgeving van Quito: naar de vlindertuin van Mindo, overnachten in een bamboohutje en via een binnenweg naar Otavalo en Cotacocha, twee Indianenstadjes.

Isabel in haar nopjes. Twee oortjes van Uilenoogvlinders.

Javier lacht me uit met al die vlinders op me, maar is er zelf niet gerust in.

Vruchtbaar Ecuador

2011-12-18T09:42:00.006-05:00

1 op 10 Ecuadoriaanse vrouwen in de vruchtbare leeftijd, is zwanger of geeft borstvoeding. Dat laat een busaffiche weten bij wijze van publiciteit voor INEC, het instituut voor statistiek (http://www.ecuadorencifras.com/). De meeste cijfers komen van de volkstelling van vorig jaar.

De grote misverkiezing

2011-12-17T08:16:00.005-05:00

BVN (het Beste van Vlaanderen en Nederland) organiseert de grote misverkiezing. Wat missen de Nederlanders en Vlamingen als ze in het buitenland zijn? BVN is een samenwerking tussen de publieke televisiezenders van Vlaanderen en Nederland. Je kan in Quito bijvoorbeeld voor 200 dollar een satellietverbinding met BVN laten installeren.

De misverkiezing dus...
De Vlamingen zouden in de eerste plaats hun frietjes missen, de Nederlanders hun haring. Nu ja, voor ons staan de garnalen al op de tweede plaats. Ook een 'zeevrucht'. En geen Belgische mosselen dus! Bier staat op de derde plaats en beleg op de vierde plaats. Anneleen en ik denken dan vooral aan kaas..., voor de Nederlanders op de derde plaats. Opvallend: bij de Vlamingen staan familie/vrienden op de 7de plaats met 2,1 procent, bij de Nederlanders op de 5de plaats met 6,7 procent.

Anneleen heeft een buikje.

2011-11-28T20:56:00.008-05:00

Elke trouwe bloglezer wist al langer dat Anneleen zwanger is. Ze is nu 5 en een half maanden ver. En dat is te zien...

Anneleen leest 'Jouw zwangerschapsbijbel'. De toekomstige grootmoeders hadden laatst beiden hetzelfde boek in cadeaupapier meegegeven. Maar het heeft geen zin om twee keer te lezen. Onze toekomstige baby is immers geen tweeling. Het wordt een zoon! En dat wil elke man volgens het Nederlandse boekje dat ik aan het lezen ben: 'Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!'. En ook alle Ecuadorianen willen liefst beginnen met een zoon. Weet eigenlijk niet goed waarom.

We hebben een 3-tal boekjes met voornamen. Om de paar avonden lees ik de namen in alfabetische volgorde een voor een voor. In het boekje van 4000 namen zit ik nu aan 'Kuneke', een afgeleide van Koen. Onze vriend Koen raadt Koenraad aan. Andere collega's en vrienden doen ook suggesties, bijvoorbeeld: Fee, Robby, Jens, Maarten, Vincent, Lander, Toon, Cedric, Rik,... Ideeën blijven welkom. Je ziet, we zijn ernstig aan het studeren.

Vandaag ontving ik 2 kleine schoentjes uit Suriname. We horen dat de mama's en zussen in België babywinkels zijn aan het leegplunderen. En we hebben hier onlangs bevallen vrienden, die ons een en ander beloven. We moeten ons dus ook voorbereiden op wat we gaan nodig hebben.

Zijn er trouwens plots zoveel zwangere vrouwen? In ieder geval heb ik nog 2 andere collega's die zwanger zijn. Volgens mij hebben zij echter een ziekte... Zo gedragen ze zich toch. Eentje sleept zich de trappen op, ze is nochtans niet zo 'ver' als Anneleen, die mij nog steeds vlot voorbijzwemt. We trekken deze maand elke ochtend baantjes in het zwembad van een hotel. Anneleen heeft eigenlijk geen complimenten. Misschien te weinig? Van onze dokter hier horen we dat Ecuadoriaanse vrouwen zich nogal eens zielig gedragen als ze zwanger zijn in de hoop dat ze van hun man dan wat meer aandacht en zorg krijgen. Als ze plots 's avonds zin krijgt in aardbeien, moet de man daarnaar op zoek. Want als ie dat niet doet en er blijkt uiteindelijk iets mis te zijn met de baby, dan krijgt hij de schuld.

We mogen binnenkort op het werk een 'babyshower' verwachten. Dat is een feestje voor de zwangere vrouw, met cadeautjes en spelletjes. Nog voor het kindje geboren is. Iets typisch Amerikaans. Heb er al enkele meegemaakt. Nochtans is het niet de gewoonte dat mannen daarbij zijn. Moet zeggen dat het niet echt mijn meest favoriete activiteit is, maar misschien verandert dat als het onze beurt - of die van Anneleen - is.

Interessant om op andere verschillen in te gaan...?

Van Nederlandse vrienden weten we dat zij in principe maar 1 of 2 keer een echografie laten doen. Wij zijn intussen al 3 keer bij de 'echograaf' gepasseerd. Toch verschieten als je het wezentje in al zijn dimensies ziet. Hier in Ecuador is het de gewoonte dat als je het geslacht weet, dat ook meteen kenbaar maakt. Bij ons in België en Nederland dus niet. En hier geeft men meestal vooraf al een naam. Mijn collega Lepida sprak maanden voor de geboorte al over haar Camila.

De meeste Ecuadoriaanse kindjes worden geboren in een ziekenhuis of een kraamkliniek. Dus niet aan huis, zoals bijvoorbeeld in Nederland vaak gebeurt. Anneleen en ik gaan nu heel binnenkort op zoek naar een plek waar ze kan bevallen. We houden je op de hoogte van de evolutie...

Professioneel bezoek

2011-11-27T18:32:00.010-05:00

In oktober en november hebben we - heb ik - met VVOB nogal wat bezoek ontvangen. Even opsommen:

- Roger Standaert, zopas gepensioneerd van het Ministerie van Onderwijs in Vlaanderen, maar onze internationale expert voor de Universidad Nacional de Educación.

- Mark Paquet, directeur Lerarenopleiding Artevelde Hogeschool, voor ons de expert in verband met profielen en curricula voor de lerarenopleiding.

- Carl en Rosanda van VVOB Suriname. Carl is daar verantwoordelijke voor lerarenopleiding, Rosanda is verantwoordelijke Communicatie. Zij waren hier met de rector van een lerarenopleiding.

- André Vyt uit Vlaanderen/België en Santiago Palacios uit Baskenland/Spanje. André is expert kwaliteitszorg en werkt voor Artevelde Hogeschool en PROSE. Santiago is professor aan de Baskische universiteit EHU.

- Een delegatie van VLIR-UOS. Een groepje van 4 mensen die kwamen nagaan of hun strategie voor Ecuador wel klopte met de noden en vragen van hier.

- Elke Broothaers van Klasse, het Ministerie van Onderwijs. Zij is videojournaliste en kwam hier interviews doen, vooral met studenten lerarenopleiding.

En dan heb ik het nog niet over de 2 Colombianen, een Argentijnse en een Ecuadoriaanse die we inhuren om curricula voor ons (de UNAE - Nationale Universiteit van Onderwijs) uit te werken...

Veel beweging dus...

Roger Standaert, Mark Paquet, Carl Beel en Rosanda Courtar in actie. De eerste week werken we op het ministerie, de tweede week is er een congres over intercultureel onderwijs in Riobamba.We organiseren een etentje met hoge 'mieten' van het Ministerie en alle experten en consultants, ook de rectoren van pedagogische universiteiten van Mexico en Argentinië

Hier aan het werk rond de methodologie voor het bepalen van het lerarenprofiel

André Vyt en Santiago Palacios, twee experten in kwaliteitszorg, op kantoor van VVOBNet voor de cursus geeft Miguel, vicerector van de Universidad Técnica del Norte, uitleg over de bouwplannen van zijn universiteit.
André in actie, met een 2-daagse over integrale kwaliteitszorg
We linken VLIR met SENESCYT (het Ministerie voor Hoger Onderwijs) VLIR-delegatie op kantoor van VVOB. In het midden onze kersverse Programme Manager: Wouter Van Damme
Soms wordt ook onze 'huistolk' Els ingeschakeld, bijvoorbeeld: tijdens een meeting van de Ecuadoriaanse universiteiten. Ik mag er ook een 'optreden' geven.
Met Elke van Klasse naar de bergen, de kust en de jungle voor opnames in scholen en lerarenopleidingen.

Het lerarenprofiel voor Ecuador

2011-11-06T16:09:00.009-05:00

De laatste maanden heb ik - naast het werk voor de creatie van de 'Universidad Nacional de Educación' - ook kunnen bijdragen in de constructie van het lerarenprofiel. Het Ministerie van Onderwijs had bepaald dat eerst de 'beste scholen' (volgens de nationale proeven van 2008) zouden worden bezocht en geobserveerd. Mijn collega, Norma, en ik gingen dus ook mee een aantal scholen bezoeken. Rijke, private scholen in grote steden en arme, publieke scholen in afgelegen gebieden. Altijd interessant om de lessen te kunnen observeren en interviews te doen met leerkrachten en directie. Je leert zo veel over het onderwijssysteem in de praktijk.

Maar de bedoeling om daaruit een lerarenprofiel af te leiden leek ons een beetje raar. En uiteindelijk geeft het Ministerie zelf toe dat ze uiteindelijk veel klassieke lespatronen hebben gezien. Ze verwezen naar het soort proeven, die ook vooral polsten naar het reproduceren van kennis. In de klassen van de scholen die ik bezocht, zag ik inderdaad dat de leerkracht steeds alles in handen heeft, kinderen moeten gewoon herhalen en uitvoeren wat de leraar zegt. Volgens strakke vooraf bepaalde schema'tjes. Er is weinig variatie in didactiek. De kinderen mogen alleen af en toe antwoorden. Een passieve bedoening voor hen. En vaak is er weinig uitdaging aan voor hen.

Een leerling mag wat voorlezen van de juf.Ik verveel mij, dus speel ik wat met de haren van degene die voor mij zit. Soledad, een van de jonge onderzoeksters (een sociologe), interviewt de leerkracht. Wat zijn je doelstellingen? Hoe bereik je die? Etc.
Sommige scholen die we bezoeken, zijn niet makkelijk te vinden. Lokale bewoners sturen ons naar alle kanten.
In een school waar een leerkracht meerdere leerjaren voor zich neemt, is de klas ingedeeld in verschillende groepen.
Een meisje dat alleen is in haar groep, wordt voortdurend afgeleid...
Als het pauze is, rennen alle kinderen naar een lokaal. Wat is daar dan te doen? Er staan computers met (educatieve) spelletjes...
De les begint terug in een andere school. Buiten! Links op de foto zie je een van de 'onderzoekers'.
Tijdens de pauze spelen deze kinderen met wat ze tijdens de les niet mochten. En een hond komt even binnenpiepen. De schoolbezoeken zijn intussen afgerond. We zijn gestart met interne workshops waarbij we moesten bepalen hoe we het lerarenprofiel zien. Mijn bekommernis is dat verschillende onderdelen van het ministerie aan een of ander onderwijsprofiel werken, elk op een andere manier, om uiteindelijk telkens een andere interpretatie te hebben van wat een profiel is. Bovendien waren er - met de steun van OEI - al 'standaarden' voor de leerkracht uitgewerkt die in principe ook al konden dienen voor het profiel.
Met de hulp van de komst van Roger Standaert (vanuit zijn macro-visie) en Mark Paquet (met zijn visie vanuit een lerarenopleiding) eind oktober slaagden we erin een voorstel uit te werken dat zowel een eigen methode oplevert voor de constructie van het lerarenprofiel - rekening houdend met de standaarden - als een oplossing aanreikt om de verschillende onderwijsprofielen op elkaar af te stemmen.

De komende maanden zullen we zowel binnen als buiten het Ministerie werken aan de indicatoren voor het lerarenprofiel. We hopen tegen eind dit jaar, begin volgend jaar dit proces af te ronden. Kan wel iets op gang brengen in de klas... Als je bijvoorbeeld in een indicator suggereert dat klasafspraken echt in overleg met de leerlingen worden bepaald, dan kan je wel iets doen bewegen in de klas. Boeiend, hoor! Bedoeling is twee niveaus van het lerarenprofiel te bepalen: die van de pas afgestudeerde of beginnende leerkracht en die van de leerkracht met ervaring. Wordt dus vervolgd...

Raar

2011-11-06T14:27:00.005-05:00

Op weg doorheen Ecuador kom je soms rare beelden tegen. Enkele voorbeeldjes:
1. In Tulcan, ten noorden van Ecuador wandelt een man met zijn ganzen door het centrum.
2. Ook in Tulcan. Ik zie een man in de lucht staan. Geen enkele koord of wat dan ook zichtbaar.
3. Op terugweg naar Quito stoppen we even tegenover een pretpark. Verschillende vrachtwagens 'zonder iets' passeren op de grote weg naar Guayaquil.

Tijd voor pensioen! Of liever niet?

2011-10-31T21:42:00.019-05:00

Er was al zo lang sprake van. Dat een aantal functionarissen van het Ministerie van Onderwijs op pensioen zou gestuurd worden. Het is nu zover. Ook mensen waar we al enkele jaren mee samengewerkt hebben, bijvoorbeeld Kirman Obando, zal ik niet meer tegenkomen op het ministerie. 2.700 functionarissen van verschillende overheidsdiensten werden voor hun diensten bedankt, niet alleen op pensioen gestuurd.

Kirman Obando gaat op pensioen.

Het lokte ook protesten uit, vooral dan in de medische sector, waar de meeste ontslagen vielen. Mensen die een afspraak hadden voor een operatie, stelden plots vast dat de dokter in kwestie niet meer werkte. Ik hoorde dat functionarissen 's ochtends, in aanwezigheid van politiemensen, een ontslagbrief moesten ondertekenen, hun spullen mochten pakken en meteen ophoepelen. Toen ik 3,5 jaar geleden toekwam in Ecuador, was ik verbaasd van de leeftijd en de laksheid van de overheidsbedienden. Meestal mannen van boven de 60. Iemand had het over 'dinosaurissen'. Gaandeweg leerde ik hen kennen, voor sommigen kreeg ik respect. Bijvoorbeeld, voor Kirman. Hij bleef tot de laatste dag bereid om positief bij te dragen. Ondanks alles... De nieuwe gecontracteerden - vaak jonge vrouwen - zijn vaak cynisch over de functionarissen van altijd. 'Zie ze daar niksen, kaartspelletjes spelen op de computer.' Maar de functionarissen zelf werden weinig betrokken bij de nieuwe onderwijsveranderingen. De nieuwe lichting beslissers - als een paard van Troje in het ministerie binnengesmokkeld - vondt het niet de moeite hen te betrekken. 'Ze weten niets en ze kunnen niets.' Ze worden en werden hoogstens ingeschakeld voor 'klusjes', meer operationele opdrachten. Toen ik daarstraks het Ministerie uitliep, kwam ik 1 dame en 3 heren tegen die ik herken van de 'Subsecretaría de Desarrollo Profesional' (4de verdieping). De 3 mannen doen morgen hun laatste werkdag. Ik ken vooral Jaime Carrillo (eerste van links) en Teresa Orquera (tweede van links). Jaime is minstens 78 jaar, dat zei ie toch een half jaar geleden. Morgen dus op pensioen? 'Ja', zegt ie, 'Maar laat me alstublieft iets weten als je iets te doen hebt voor mij. Jullie zijn toch altijd actief. En je moet weten: ze kennen mij in het land. Als ze mij zien, dan schieten ze al in actie.' Nog niet klaar om rustig in zijn zetel te gaan liggen dus...
Een tijdje geleden mocht ik met Jaime een publicatie van Roger Standaert nakijken. Roger is trouwens een jong gepensioneerde in vergelijking met Jaime. We vertaalden 'Leren en Onderwijzen' naar 'Aprender a enseñar' vanuit de redenering dat Ecuador nieuwe input rond onderwijsdidactiek kon gebruiken. En daarvoor bedacht ik samen met Jaime een aantal oefeningen en voorbeelden die kunnen dienen in dit land. Enkele weken geleden lanceerden we de publicatie in aanwezigheid van Roger Standaert. Hij was in Ecuador om ons te ondersteunen in diverse onderwijsthema's: onderwijsprofielen, standaarden, technisch onderwijs, het nieuwe inspectie- en begeleidingsmodel en de Universidad Nacional de Educación.

Net voor de start van het evenement: de lancering van het boek 'Aprender a Enseñar' op kantoor van VVOB.

Er zijn zo'n 60-tal genodigden van het Ministerie van Onderwijs, het Ministerie voor Hoger Onderwijs, UNESCO, de federatie van pedagogische instellingen, etc.

Hier staat Roger op de foto met Hilda Padovani, de verantwoordelijke voor 'het lerarenprofiel'. Ik werk de laatste tijd veel met haar samen.

Liesbeth, Stefanie en Manuel op bezoek

2011-10-23T17:21:00.003-05:00

Een tijdje geleden waren Liesbeth (van Bokrijk - links), Stefanie (van Genk - rechts) en Manuel (van Esmeraldas - niet op de foto) op bezoek. Ze zullen in principe een jaartje in Ecuador blijven. Liesbeth was tot voor kort juf secundair onderwijs, Stefanie is vroedvrouw. Dat treft...

3 gesprekjes

2011-09-18T18:33:00.005-05:00

1. Anneleen met Afro-meisje

- Meisje: Zou graag een DVD hebben.

- Anneleen: Kan je daarvoor geen geld vragen aan je ouders?

- Meisje: Die hebben geen geld.

- Anneleen: Wat doen je ouders?

- Meisje: Mijn mama let op mij en mijn broertjes en zusjes. En ik weet niet wat mijn papa doet.

2. Stijn met ex-functionaris

- Ex: Ben tegen Correa. Heb er indertijd op gestemd, maar vind hem nu de meest corrupte van allemaal.

- Stijn: Waarom?

- Ex: Als je natelt hoeveel het land verdient aan de verkoop van petroleum. Waar is al dat geld?

- Stijn: Er wordt toch veel geïnvesteerd in wegen, gezondheid en onderwijs.

- Ex: De staat verdient 1 miljoen dollar per dag aan olie. Er verdwijnt veel geld.

- Stijn: Als de verkoop van ruwe olie beter opbrengt, kost de ingevoerde, afgewerkte petroleum ook meer aan Ecuador.

- Ex: Dan moeten ze maar een raffinaderij zetten.

- Stijn: Daar is Ecuador toch mee bezig, met de medewerking van Venezuela, maar blijkbaar is dat niet zo eenvoudig.

3. Stijn met Ecuadoriaanse verkoper

- Verkoper: Ik woon eigenlijk ook in Spanje en verkoop er artesanale producten. Ik ben nu echter meer in Ecuador want het is moeilijk leven in Spanje omwille van de crisis.

- Stijn: Heb je daar een woonst?

- Verkoper: Ja, maar ik verhuur mijn appartement aan een Ecuadoriaan en een Argentijn zodat ik niet moet betalen, maar er wel kan wonen als ik er ben. Alles is zo duur in Europa.

- Stijn: Waar verkoop je?

- Verkoper: Ik koop hier in Ecuador en in Madrid op de markten spullen van alle delen van de wereld. En ik rijd dan doorheen Europa - Spanje, Frankrijk, België, Nederland en Duitsland - om op markten en festiviteiten te verkopen. De mensen betalen de prijs van het ticketje - die is niet te hoog en niet te laag - zonder dat ze gaan onderhandelen zoals hier. Volgend jaar wil ik naar Zweden of Zwitserland. Naar het schijnt kan je daar goed verdienen.

- Stijn: En binnenkort ga je terug naar Spanje?

- Verkoper: Ja, ik moet wel. Want ik moet daar een document regelen zodat ik mijn werkloosheidssteun van 450 euro niet verlies. Dat lukte me niet van hieruit met internet. Ik zal via Venezuela vliegen, dat kost maar 900 dollar en dan kan ik ook voldoende verkoopwaar meenemen.

We verwachten...

2011-08-31T07:32:00.006-05:00

... een babytje! Wonderlijk waar!!

Het is uitgerekend voor 14 maart 2012. En als alles goed gaat, wordt het hier in Quito geboren. Hieronder een van de eerste foto's...

Op vakantie in je eigen vaderland? Dat kan.

2011-08-22T18:30:00.020-05:00

Natuurlijk gaan wij ook in het buitenland op vakantie. Dit jaar gingen we opnieuw naar België. Dat is niet meteen bij de deur. Wat verder dan 2 kilometer.

Op vakantie naar Vlaanderen. Enfin, ook een weekje Frankrijk. Maar vooral onze 'tour van Vlaanderen' op de fiets was bijzonder aangenaam. Verder moest er ook nog een weekje gewerkt worden...

Lieselot heet ons welkom

Met mijn ouders op stap. Ontbijten in Aken. Wandelen in Alden Biezen. En fietsen naar Herckenrode.

Onze Ecuadoriaanse vrienden Sarah, Tom en Inti komen langs in Bokrijk. Zij wonen nu in Antwerpen en hebben daar een restaurant 'Danku. Eten Vol Leven' (Minderbroedersrui 52) geopend.

Etentjes thuis in Bokrijk en overal. Een beetje naargelang het weer...

Opa Anneleen (Sint-Niklaas) inspecteert de auto nog voor ons vertrek naar Frankrijk.

Onderweg op hotel. Ik maak plaats voor twee zussen samen in bed

Camperen in Frankrijk. Wat kan er zo spannend zijn? De 'koers'...!

Terug in België gaan we zelf 2 weken fietsen. Eerste tussenstop bij Maarten en Lotte in Gent.

Dan bij Omoe in Lendelede. En in het weekend met Barbara en Koen afgesproken in de Westhoek.

Fietsen is plezant. Ook op blote voeten.

Bij Ward (Werchter) in de velden...

Fietsstop tussen de appelen (Haspengouw)

Met Hans en Ingrid aan het Schulensmeer

Terug in Rupelmonde. Met de familie van Anneleen op de foto

De laatste donderdagavond met de vrienden iets gaan drinken in Hasselt. De hemel barst open.

Buurvrouw Nancy ontvangt ons in Quito

Smurfen in België.

2011-08-21T17:07:00.010-05:00

En wat is ons deze keer in België opgevallen?

- Het belang van modes en trends (kledij, vespa, smurfen,..) en toch willen weinigen de mode volgen. Wordt gezegd. Ik zag in Breda op het station een koppel van ongeveer 65 jaar

overdreven modisch gekleed als 'backpackers', maar hun stappen waren niet meer zo vlot als de jongeren aan de andere kant van het perron. Een gek zicht. Ah jaa, we komen terug in Quito aan en het loopt hier vol met smurfen. Had dat niet verwacht.

In Ecuador heten ze 'pitufos'. Deze dagen worden ze verkocht op de kruispunten in Quito.

- Het recht van de zwakste. Soms lijken fietsers en voetgangers in Vlaanderen wel erg dominant. Kinderen moeten het recht hebben om lawaai te maken, mensen komen daarvoor op straat. Hier in Ecuador is een auto gewoon sterker, een grote auto nog dominanter. En waarschijnlijk is het nog goed ook dat voetgangers en fietsers (zijn er die?) goed moeten uitkijken. Andere afspraken

daarrond zouden alleen maar slecht aflopen. En kinderen van arme ouders trekken hun plan.

- Natuurrampen zijn niet alleen iets voor exotische, zuiderse landen. Zelfs op enkele kilometers van ons (t)huis vallen bomen om van de storm. Pukkelpop 2011, een nachtmerrie overdag. Maar toch gek: dezelfde dag, die donderdag, bleek dat het ook gestormd, gebliksemd en hard geregend heeft in Quito. Ons internet is er nog altijd niet helemaal van hersteld.

- En jammer, maar waar. We hebben gemerkt dat vele mensen in België met allerlei straffe ziektes te maken krijgen. Dat lijkt hier mee te vallen. En toch: in Ecuador moet de gemiddelde leeftijd ongeveer 75 jaar (= aangepast dankzij reactie) zijn waarop mensen sterven. In België gaat dat naar de 80 jaar.

Op vakantie...

2011-07-14T21:45:00.003-05:00

We verlaten dit blognestje een tijdje. Tot 20 augustus zijn we op vakantie in België. Voorlopig dus geen berichtjes. Vele groetjes en een fijne zomer!

Mens-en-aap

2011-07-05T21:41:00.006-05:00

'Monos' is het Spaanse woord voor apen. De Peruanen noemen de Ecuadorianen ook wel eens 'monos'. En binnen Ecuador zegt men tegen de mensen van de kust 'monos'. In Misahualli, een dorpje aan de rand van de Amazone, leven een 40-tal apen samen met de mensen. Je vindt ze voornamelijk aan het strand, maar in de latere namiddag tref je ze ook rond het dorpsplein aan. Ze zorgen voor het vertier van de toeristen, maar de lokale inwoners amuseren zich evenzeer met de grollen van de de apen. Ze springen op de tafels van het restaurant, ze klimmen tot aan je hoofd, ze trachten vanalles weg te nemen (mijn fototoestel bijvoorbeeld) en plagen de honden.
Na een bezoek aan een van de lerarenopleidingen, wilde mijn collega, Miriam, even langs Misahualli. De aapjes joegen haar voortdurend op stang.

Gekke bomen, levende bomen?

2011-07-05T20:04:00.008-05:00

Ergens in de buurt van Jipijapa (uitgesproken: chiepiechapa), niet zo ver van de kust, zie je rare bomen. Ze hebben menselijke vormen en ze lijken wel omgekeerd gepland te zijn. Met de wortels naar boven. Zijn het verre neven van de 'baobab'-bomen in West-Afrika? De levensbomen. Ben vergeten hoe ze hier echt eten. Je kan ze bewonderen op de foto's hieronder. Als ik ze volgende keer nog eens tegenkom, wil ik eentje aanraken...

UNAE en co

2011-07-05T18:25:00.007-05:00

We zijn beland in een beslissende fase wat de creatie van de 'Universidad Nacional de Educación' (UNAE) betreft. Enkele weken geleden had de coördinatrice van het project een presentatie voor de president. Uit die ontmoeting kwamen een aantal grote lijnen die onze oriëntatie deels deed veranderen. De laatste weken hadden we dan vergaderingen met diverse betrokken partijen: lerarenopleidingen (universiteiten en hogescholen), Ministerie van (Hoger) Onderwijs, vakbonden, nationale en internationale experten, accreditatieorgaan, enzovoort.

Het wordt nu tijd dat er knopen worden doorgehakt. Wat gaat de UNAE precies doen? Welke opleidingen? Hoe gaat zij het onderzoek aanpakken? Hoe gaat de UNAE gestructureerd worden? Hoe gaat ze de bestaande lerarenopleidingen linken? Heb zelf een document uitgewerkt met enkele mogelijke scenario's, waaronder ook een favoriete suggestie: een UNAE die de bestaande lerarenopleidingen (bepaalde universiteiten en alle hogescholen met een lerarenopleiding) linkt via regionale netwerken.

Ook in verband met hoe de lerarenopleiding op licentiaatsniveau er kan uitzien. Was het een beetje beu dat er maar geen concrete voorstellen naar voren komen. Met de uitwerking van het document hopen we vanuit VVOB te kunnen bijdragen aan een beslissing die nu echt wel lang op zich laat wachten. Dat heeft natuurlijk zijn redenen. Probleem is immers: wie beslist uiteindelijk? En het gaat over een politiek erg gevoelige kwestie.

Unesco en VVOB financieren de publicaties in verband met het proces en het definitieve voorstel van de Nationale Universiteit van Onderwijs. Dat moet tegen begin oktober afgerond zijn. We moeten er nu dus vaart achter zetten. Vanaf oktober gaat de nieuwe nog te bepalen rector met zijn ploeg van start. Begin volgend jaar gaan de deuren van de UNAE (in een gehuurd gebouw) open. En vanaf september 2013 moet de UNAE van start gaan in het nieuwe gebouw.

In verband met mijn werk zijn er enkele websites en blogs in het Spaans. Goed dus voor de bloglezers die op de hoogte willen blijven:

Project UNAE

Samenwerking met 28 lerarenopleidingen

Monintoringsysteem voor lerarenopleidingen

Samenwerking met Red Kipus

(netwerk van lerarenopleidingen in de regio)

VVOB in Ecuador

7 activiteiten voor het werk op een rijtje

2011-07-03T20:26:00.026-05:00

1. Afscheid van Piet. Hij was tot een jaar geleden de verantwoordelijke voor VVOB Ecuador. Hij heeft meer dan 20 jaar voor VVOB gewerkt. Sinds vorig jaar is er een regel dat je als coöperant maar maximaal 10 jaar in een land mag blijven werken.

2. Werkbezoek aan 4 lerarenopleidingen in de provincies Pastaza (jungle) en Chimborazo (bergen). Bedoeling van het bezoek is directe informatie te krijgen over de lerarenopleidingen in functie van de nieuwe Nationale Universiteit voor Onderwijs. En dit via klasobservaties en gesprekken met studenten, docenten en rectoren. In sommige lerarenopleidingen film ik ook een 'best practice'. Samen met Unesco plannen we hiervoor immers een publicatie

De rector van een lerarenopleiding in Riobamba.
Klasobservatie. Een typische situatie: de docent spreekt en de studenten luisteren. Als er een vraag wordt gesteld, dan antwoorden elke keer dezelfden.
Studenten zijn weinig kritisch ten aanzien van hun lerarenopleiding, tenzij je het wat voorkauwt. Nu ja, dat is niet de bedoeling.
In een Indiaanse lerarenopleiding worden 'onderzoeksprojecten' voorgesteld. Er wordt een beetje te makkelijk omgesprongen met statistiek, maar de thema's zijn erg relevant voor de lokale gemeenschappen: migratie, voeding, educatieve materialen,... en hun invloed op de kwaliteit van het onderwijs. Na de presentatie ontvangen de studenten meteen hun punten op twintig. 17 op 20 is al heel weinig. De meesten krijgen een hogere score. De familie van de studenten komt ook luisteren naar de presentaties en schenkt eten aan de docenten. Met nogal vaak cavia en aardappelen. Het beste en duurste van alles. En veel Coca-Cola. Wat viel nog op? Dat ook in deze Indiaanse lerarenopleiding van Colta bijna alleen mannelijke studenten zijn. Anders dus dan in de Spaanse lerarenopleidingen. Indianenfamilies laten hun dochters niet graag studeren. Soms uit angst door de grote afstand naar de hogeschool, soms omdat ze vinden dat dit meer iets is voor de zonen. Dat waren enkele verklaringen van henzelf.

Studenten leren de techniek van zeefdrukken.

Tijdens het bezoek mag ik even voor de klas. Kinderen stellen vragen: zijn er in België ook kabouters?

De weg tussen Riobamba en Quito heet ook de 'vulcaanroute'. Normaal laten die pieken zich niet zo makkelijk zien, maar deze keer wel. In volgorde: Turungahua, Chimborazo en El Altar.

3. Silvia Ortega op werkbezoek. Zij is de rector van de Pedagogische Universiteit van Mexico en wordt door Unesco betaald om hier een kleine week mee te werken aan het voorstel van de nieuwe 'Universidad Nacional de Educación'. De laatste dag worden alle lerarenopleidingen opgetrommeld om over mogelijke scenario's na te denken die hen doen linken met de nieuwe universiteit. Heb zelf daarover een document uitgewerkt met een favoriete keuze voor de vorming van regionale netwerken van hogescholen rond een lokale universiteit. Ben benieuwd wat het gaat worden.

4. We organiseren voor de vierde en voorlaatste keer samen met het Ministerie van Onderwijs een nationaal treffen met alle lerarenopleidingen in Cuenca. In een manege, die is omgebouwd tot feest-en seminarieruimte. Paarden in de buurt. Dat helpt om er iets goeds van te maken.

Heb zelf ook enkele presentaties gegeven. Eentje over wat je in klassen aan gebruiken kunt observeren, bijvoorbeeld: leerlingen die passief moeten luisteren, zinnen doen afmaken, studenten lerarenopleiding als kinderen behandelen, enzovoort.

Met dit groepje (zie foto hieronder) hebben we de workshop georganiseerd. Van links naar rechts: Monserrat (coördinatrice project 'Nationale Universiteit van Onderwijs' - Ministerie), Gaby (Assistente, Ministerie), Paulette (VVOB-assistente die in het Ministerie werkt), Norma (collega bij VVOB) en Jessica (Verantwoordelijke voor samenwerking met lerarenopleidingen, Ministerie).

Niet alleen de Spaanstalige lerarenopleidingen zijn erbij, ook de 5 'interculturele, tweetalige' lerarenopleidingen. De Indiaanse dus. We analyseren video's van lessen die ze hebben opgenomen met eenvoudige camera's die door VVOB werden gefinancierd.

Er wordt heel vaak met 'papelotes' gewerkt. Grote flipover-papieren om het resultaat van groepswerk te presenteren.

Op het einde van de bijeenkomst bezoeken we meestal enkele lerarenopleidingen in de buurt. Ik ga mee met de groep die de lerarenopleiding van Azogues bezoekt. Daar wacht ons een erehaag van studenten en een orkestje op.

Het gaat er vaak eerder stijfjes aan toe in de lerarenopleidingen, maar de klas die ik deze keer observeer, is daar een extreem voorbeeld van. Vooraan staat de docente als een soort pilaar. Studenten lijken instrumenten die je moet bedienen met een vooraf gekopieerd programma. Ai, ai. Hopelijk gaan ze hun voorbeelden 'niet' nadoen.

Gebonden aan de lerarenopleiding (de hogeschool), heb je altijd een proefschool.

Studenten lerarenopleiding observeren de klas en noteren hun opmerkingen.

Op de terugweg rijden we langs het terrein waar de nieuwe 'Universidad Nacional de Educación' zich zal vestigen. Op een mooi veld langs een riviertje.

In Latacunga stoppen we om 'chugchucaras' te eten, een combinatie van varkensvlees, krokante varkenshuid, aardappeltjes uit de oven, gebakken banaan, gebakken maïs en popcorn.

5. Werkbezoek van Martin Valcke, professor aan de Universiteit Gent. Centrale thema: onderwijsonderzoek. We organiseren voor vertegenwoordigers van het Ministerie van Onderwijs, het Nationaal Secretariaat voor Hoger Onderwijs, universiteiten, hogescholen en UNESCO een workshop rond beleidslijnen voor onderwijsonderzoek. In eigen huis. De tweede dag houden we werkvergaderingen in de Ministeries. En de derde dag geeft Martin Valcke een interactieve presentatie op een Internationaal Congres voor Onderwijsonderzoek aan de 'Universidad Central'. Met die universiteit wensen we het onderwijsonderzoek in Ecuador te versterken. We zijn onlangs bijvoorbeeld ook een studie gestart om in kaart te brengen wat er bestaat aan onderwijsonderzoek. Op het einde van het bezoek van Martin gaan we nog even naar Peguche, een weversdorp.

6. VVOB wil de basiscompetenties bepalen voor alle medewerkers. Ecuador is een van de 10 landen waar hierover wordt meegedacht. Ik mag de workshop hiervoor begeleiden. Resultaat zijn de volgende 5 competenties (in het Engels):

Organisational commitment - Cooperation - Liability - Organizing - Continuous improvement

7. Paula Pogré, Argentijnse onderwijsspecialiste, komt toe in Quito. Ze is door VVOB ingehuurd om mee te helpen denken bij de creatie van de Nationale Universiteit voor Onderwijs. Ik ging haar oppikken aan de luchthaven. Die van het hotel hadden haar 'Pobre' (arm) genoemd in plaats van 'Pogre'. We nodigen Paula en een andere Argentijnse onderwijsexperte een avondje uit op kantoor en voor een etentje. Wat raden jullie ten aanzien van VVOB?, is een van de vragen voor hen. 'Dat jullie het Ministerie overnemen', is het antwoord. Ahum.

Engels

2011-07-03T20:11:00.003-05:00

Het lijkt niet zo goed te lukken met het Engels van de Ecuadorianen. Je komt echt weinig mensen tegen die het vlot spreken. In het straatbeeld merk je daar ook soms wat van. Toch een beetje raar dat men niet vooraf even nagaat of het Engels dat men gebruikt wel juist gespeld is. Zo zag ik 'Sayber Cafe'. En hieronder op de foto zie je 'Streptease' op een affiche.

De afgelopen weken

2011-06-23T07:53:00.010-05:00

Zaterdagochtend 25 juni. Samen met Anneleen vertrokken ook Meike en Pepijn (plus hun pasgeboren Tygo) en Els met haar kinderen op vakantie naar Nederland en België.

Met de aankoop van onze nieuwe auto heeft Anneleen ook beslist om aan het stuur te gaan zitten. De uitdaging: vertrekken op een helling.

Twee weken geleden organiseerde de Nederlandse school een afrondende barbeque in het park hier in de buurt. Anneleen werkte een schattenzoektocht uit. En de schat was een door haar zelf gebakken cake. Ik had ook een groepje om mee op pad te gaan. Een andere groep had een onmiskenbaar voordeel mee: een speurhond. Vanaf volgend schooljaar zal Anneleen werken als schoolhoofd en lerares in de Nederlandse school in Quito.

Tijdens een van de vorige weekends spraken we af met Meike en Pepijn. Eerst inkopen doen op de artisanale markt van Otavalo. Boog en pijlen kopen voor petekind Willem. En vanuit een gezellig hotelletje een korte wandeling.

Ex-bisschop in hongerstaking (HBVL)

2011-06-09T07:38:00.002-05:00

In Ecuador is een voormalige bisschop al sinds 24 mei in hongerstaking. De 77-jarige Gonzalo López Marañón hoopt daarmee een einde te maken aan een zwaar conflict onder plaatselijke katholieken. Dat begon toen het Vaticaan een ultraconservatieve priester als opvolger van López aanstelde.

Gonzalo López Marañón, die een kamp heeft opgeslagen in een park in hoofdstad Quito, is in vijftien dagen al 8 kilogram afgevallen. Hij neemt alleen vloeistoffen tot zich. "Het is geen hongerstaking, hij is aan het vasten", zegt María de los Ángeles Vaca, woordvoerder van López. "Het verschil is dat het om een religieuze daad gaat, die vergezeld gaat van gebed en dialoog in een poging om tot vrede te komen."

President Rafael Correa, die zichzelf een linkse katholiek noemt, heeft het kamp al tweemaal bezocht. In maart had de president er nog mee gedreigd zijn veto uit te spreken over de aanstelling van López' opvolger.

Herauten van het Evangelie

López leidde meer dan veertig jaar het apostolisch vicariaat (bisdom in wording) Sucumbíos, in het Amazonegebied. Zijn bestuur werd gekenmerkt door een sterk sociale inslag.

Hij moest met pensioen omdat hij de 75 voorbij is. Het Vaticaan stelde in oktober Rafael Ibarguren Schindler aan als zijn opvolger. De Argentijn is een van de leiders van de Herauten van het Evangelie, een vereniging van vooral jonge conservatieve katholieken die in meer dan vijftig landen actief is.

Ongeschoeide karmelieten

López maakt deel uit van de ongeschoeide karmelieten, een orde die al tientallen jaren sociale projecten realiseert in het Amazonegebied en enkele van de opvallendste progressieve prelaten van Ecuador heeft geleverd.

De Herauten van het Evangelie brachten een andere, uitgesproken conservatieve stijl naar het Amazonegebied. De priesters dragen traditionele kleding, onder meer kniehoge bottines, een ketting als riem en een bruine pij waarop het Calatrava-kruis is geborduurd. Ze leggen de nadruk op cultusbeleving en zijn niet geïnteresseerd in de sociale projecten van hun voorgangers.

Basiskerk

Een groot deel van de katholieken in Sucumbíos verzet zich al maandaglang tegen Ibarguren Schindler. De Isamis-raad, een soort parlement van de katholieke gemeenschap in de provincie Sucumbíos, besliste in januari met 80 procent van de stemmen het ontslag van Ibarguren Schindler te vragen. Isamis wordt gevormd door 120 afgevaardigden van de basiskerkgemeenschappen, pastorale diensten, missieposten, diocesane clerus en sociale organisaties in de provincie.

Het Vaticaan stuurde op 2 mei zes achtergebleven karmelietenpriesters weg uit Sucumbíos omdat ze de plaatselijke katholieken zouden hebben opgejut.

Ecuador vraagt geld om niet te boren (De Standaard - 11.11.11)

2011-06-08T07:27:00.002-05:00

BRUSSEL - België moet Ecuador helpen om een olierijk natuurgebied te redden, vindt 11.11.11.

België moet zijn steentje bijdragen voor het behoud van 'een van de meest biodiverse oerwouden van de planeet', het nationale park Yansuní in Ecuador. Dat vinden de organisaties 11.11.11 en Broederlijk Delen. Het Yansuní-park is met bijna 10.000 vierkante kilometer, wat overeenkomt met een derde van België, het grootste natuurgebied in Ecuador. Naast de bovengrondse biologische rijkdom, ligt er onder de oppervlakte een potentiële goudmijn voor olieproducenten. Op verschillende plekken in het park wordt al decennialang olie gewonnen. Een deel van het park zou nu in de toekomst gevrijwaard worden van grote boorprojecten, maar enkel als de internationale gemeenschap daarvoor wil meebetalen.

Grote armoede

De Ecuadoriaanse overheid heeft uitgerekend dat ze met een verbod op exploitatie in het zogenaamde 'TTI-blok', een olierijke zone in het oosten van het park, ongeveer 5,2 miljard euro aan belastinginkomsten misloopt. Om de naar schatting 856 miljoen vaten olie onder de grond te laten, wil het land dat de internationale gemeenschap de helft van dat bedrag terugbetaalt. 'Gezien de nog altijd grote armoede kan Ecuador het zich simpelweg niet veroorloven deze olie in de grond te laten. Daarom wil het land de kosten fifty-fifty delen met de internationale gemeenschap', zegt 11.11.11-secretaris Bogdan Vanden Berghe. Ecuador is voor meer dan de helft van zijn export afhankelijk van olie. De bedoeling is dat de 5,2 miljard euro wordt geïnvesteerd in 'duurzame energieprojecten'. De opbrengsten uit die hernieuwbare energie moeten op hun beurt worden aangewend voor allerlei projecten zoals herbebossing, herstelling van de schade die tot nu toe is aangebracht door eerdere boringen, de bescherming van lokale gemeenschappen, sociale ontwikkeling, enzovoort. Kristof Calvo, parlementslid voor Groen!, heeft in de Kamer een resolutievoorstel ingediend. Het voorstel, dat de federale regering oproept om het project te steunen, is ondertekend door politici van alle grote Franstalige partijen (PS, MR en CDH) en aan Vlaamse kant door SP.A en Groen!. De N-VA zou volgens Vanden Berghe al hebben laten weten het voorstel niet te steunen.

Tot nu toe heeft Ecuador al 40 miljoen euro ontvangen, waarvan 300.000 euro van de Waalse Gemeenschap. President Correa, die het project in 2007 goedkeurde, vindt dat de inzameling veel te traag verloopt. Hij dreigde er in 2008 al mee over te gaan tot exploitatie van het gebied. De oorspronkelijke termijn van het project was op een jaar voorzien. Die termijn is intussen met onbepaalde duur verlengd.

Ans en Ruben in Ecuador

2011-06-04T22:18:00.014-05:00

Een drietal weken geleden kwamen Ans en Ruben toe in Ecuador, vandaag keerden ze terug naar België. Anneleen had voor hen een mooi programma uitgewerkt: een weekje jungle, een weekje bergen en een weekje kust. Wij gingen zelf ook enkele weekends met hen op stap...

Zie fotopresentatie Flickr

Rafting

Iets anders

2011-05-22T19:00:00.014-05:00

Voorbije donderdag en vrijdag nam ik deel aan een workshop van UNESCO. Er waren vertegenwoordigers van Venezuela, Bolivië, Colombië, Peru en Ecuador. Plus een Vlaamse Belg dus. Thematiek: onderwijs voor duurzame ontwikkeling en lerarenopleiding. Een stam met vele takken bleek. De Boliviaanse onderwijsautoriteiten hadden het vol vuur over 'dekonolisering', een alternatief voor het Westerse kapitalisme en het belang van de Indiaanse talen, zienswijzen en kennis. Anderen bleken hevige voorstanders van participatie, milieu, mensenrechten, 'vivir bien' en 'buen vivir' (goed leven), 'gender', gelijke kansen, en zoveel meer.

Sommige opinieleiders zagen eerder al een 'derde weg' in de nieuwe, politieke regimes van Venezuela, Bolivië en Ecuador, naast die van het kapitalisme en het communisme. Klopt dat? Wat houdt die dan in?
En wat gebeurt er in sommige Arabische landen? Wat wil men precies? Niemand lijkt een duidelijk antwoord te hebben. Wat gebeurt er de laatste week in Spanje? Wat is de boodschap van de protestacties? Wat bedoelen ze eigenlijk met 'meer democratie'? 'Het gaat er niet over dat de socialisten of de conservatieven de verkiezingen moeten winnen. Het gaat over hogere waarden', zegt een meisje aan de journalist.
Weet niet of de acties naar aanleiding van de lange Belgische regeringsvorming in dit rijtje thuishoren. Het leek in ieder geval ook niet helemaal duidelijk wat men precies wilde.

Heb sterk de indruk dat de wereld meer en meer op elkaar afgestemd geraakt, met vergelijkbare universele waarden, maar zonder dat de mensen hun eigenheid willen verliezen.
Er beweegt ook wat, maar de beweging is moeilijk in een hokje onder te brengen.

Tijdens de workshop van UNESCO dacht ik eerst even op een traditionele wijze: het moet toch eerst duidelijk worden wat je wil, je ziet het eindproduct voor je en dan maak je een stappenplan om dat einddoel te bereiken. Maar even later realiseerde ik me dat het waarschijnlijk veel interessanter is om geen einddoel voorop te stellen, geen stappenplan uit te werken en niet precies te weten waar naartoe. Het verschil tussen proces en product, weet je wel. En dus het hoger belang van het proces... Laten we samen zoeken naar een betere wereld. Al doende. Alles verandert trouwens zo snel dat het eigenlijk geen zin heeft om je vast te zetten. Je kan een deel structureren, werkvormen geven, maar een ander deel moet beweeglijk blijven. Het kan belangrijk zijn te definiëren wat je wil veranderen, maar je moet voldoende openheid en flexibiliteit inbouwen om het 'wat' en vooral het 'hoe' nog in de loop van het traject zich te laten uitdrukken.

Dat 'ander iets' waar men in deze regio, de Arabische landen en Spanje naar zoekt, is niet helemaal duidelijk, maar hoeft dat misschien ook niet te zijn. Laten we het tijd geven en laten we er open voor staan. Laat het gewoon vanzelf naar boven komen. Laat het vanzelf vorm krijgen.

Nieuws uit Rupelmonde in Ecuador

2011-05-21T19:40:00.005-05:00

Op maandag 9 mei verscheen een artikel in de Ecuadoriaanse krant 'La Hora': 'Arrestado por robar comida en la basura' (Gearresteerd voor het stelen van eten in de vuilnis'). Een 50-jarige man werd betrapt toen hij op het terrein van de supermarkt van Rupelmonde twee pakken van 'magdalena'-koekjes steelde uit een vuilniscontainer. De rechtbank in Dendermonde was van oordeel dat het toeëigenen van het weggegooide eten evenzeer diefstal is en veroordeelde de man tot 6 maanden gevangenisstraf.

Nou, nou. Dat gaat ver. Niet te begrijpen in Ecuador. Hoe denken jullie hier eigenlijk over?

Rapport over onderwijs in Ecuador

2011-05-09T20:13:00.008-05:00

Grupo Faro heeft eind vorig jaar een verslag over het onderwijs in Ecuador uitgebracht. Het rapport geeft een beeld in verband met 9 dimensies:

1. Dekking - Hebben alle kinderen en jongeren toegang tot onderwijs?

In Ecuador gaan steeds meer kinderen naar school. Toch zijn er nog tekorten voor de dekkingsgraad van kleuteronderwijs en hoger middelbaar.

2. School lopen - Vervolledigen alle leerlingen hun onderwijsloopbaan?

Terwijl de meerderheid van de leerlingen het lager onderwijs vervolmaken (in Ecuador van 2de tot 7de basisonderwijs), is dit niet het geval voor de leerlingen van het middelbaar onderwijs (in Ecuador van het 8ste tot 10de jaar basisonderwijs en 'bachillerato' of hoger middelbaar)

3. Leerresultaten - Wat leren de leerlingen?

Volgens nationale en internationale testen, zijn de resultaten niet verbeterd in de loop der tijd. Vergeleken met de geïnvesteerde middelen is dit een achteruitgang.

4. Gelijke kansen - Hebben de leerlingen dezelfde mogelijkheden?

De kinderen van families met minder inkomen wonen in rurale gebieden of behoren tot minderheidsgroepen. Ze gaan gemiddeld minder jaren school en halen lagere resultaten. De verschillen lijken toe te nemen in de tijd..

5. Onderwijsstandaarden - Is het duidelijk en resultaat van overleg wat kinderen moeten weten en kunnen?

Er zijn belangrijke vorderingen, maar er bestaat nog geen systeem met expliciete standaarden die gekend en aanvaard zijn door iedereen. Zonder zulke gemeenschappelijke doelstellingen is het moeilijk te weten wat van het onderwijssysteem verwacht wordt, wat de kwaliteit ervan is, en nog minder duidelijk wat kan gedaan worden om het te verbeteren. Standaarden moeten iets kunnen zeggen over inhouden, prestaties en leermogelijkheden.

Ecuador heeft inhoudelijke standaarden voor kleuteronderwijs, maar dat ontbreekt nog voor basisonderwijs (= in Ecuador lager onderwijs en lager secundair onderwijs). Er is ook een competentieprofiel en een curriculum voor wetenschappen ontwikkeld voor 'bachillerato' (hoger secundair).

Bovendien bestaat er een 'Reforma de la Educación Técnica (RETEC)' of Hervorming van Technisch Onderwijs waarvoor ook een curriculum is ontwikkeld. Het is echter onduidelijk of er standaarden bestaan in verband met de verwachte prestaties. En het is ook niet geweten of er linken zijn geleg met de verschillende elementen van het onderwijssysteem, zoals de leerboeken, lerarenvorming, en andere.

6. Evaluatiesystemen - Evalueert men wat de leerlingen leren? Gebruikt men informatie om het onderwijssysteem te verbeteren?

Het nieuwe 'Sistema de Nacional de Evaluación y Rendición de Cuentas (SER)' of Nationaal Systeem voor Verantwoording' is een duidelijke vooruitgang. Toch ontbreekt een onafhankelijke instantie en de sterkere deelname aan internationale evaluaties.

7. Het lerarenberoep - Zijn onze leerkrachten kwalitatief sterk?

Voor het eerst bestaan er stimulerende maatregelen ten aanzien van de leerkrachten, maar er blijven uitdagingen als het gaat over het verbeteren van opleidingssystemen.

8. Investering- Beschikt men over de noodzakelijke middelen? Worden die efficiënt geïnvesteerd?

Ondanks het feit dat de onderwijsinvesteringen zijn toegenomen, blijft het gemiddeld laag ten aanzien van het gemiddelde in Latijns-Amerika. Blijft de uitdaging om de middelen beter te verdelen in functie van gelijke kansen.

9. Autoriteiten en verantwoordelijkheid - Verlopen beslissingsprocessen op gepaste wijze?

De meerderheid van de beslissingen worden nog steeds op centraal niveau genomen. Er bestaat een nieuw beleidsmodel voor het onderwijssysteem en dat voorziet de deelname van andere actoren van het centrale en lokale niveau.

Bron (vertaling uit het Spaans): http://www.grupofaro.org/publicaciones.php?id=90

Weekend in natuur

2011-05-08T20:57:00.009-05:00

Omwille van het referendum van 7 mei hadden we een verlengd weekendje. Na mijn reis naar de lerarenopleidingen spraken Anneleen en ik af bij de familie van onze huiseigenaars. Ze hebben een privéschooltje in Puerto Quito. We bleven er overnachten op een bijzonder mooie plek. Vrijdagvoormiddag op schoolbezoek, namiddag in de rivier onderaan in hun tuin om af te koelen.

Op zaterdag spraken we met Nederlandse vrienden af in El Pahuma, op zo’n 40 kilometer van Quito. Daar verbleven we ook in een soort blokhut aan de rand van een prachtig stukje natuur. ’s Avonds hadden we gesprekken bij kaarslicht. Zondagochtend douchten de mannen in de waterval. We maakten er korte wandelingen. Er was immers een baby’tje bij die voor het eerst op stap ging!

Logeren bij familie van onze huiseigenaars

Mooi uitzicht vanop balkon. Onderaan stroomt de rivier waar we konden afkoelen.

Vanaf zaterdag in El Pahuma.

Sterke spinnendraad.

Gesprekken bij kaarslicht

Slangenbezwering

Frisse ochtenddouche

Baby mee in buidelzak

Inderdaad, bladeren hebben nerven...

Gewoon even kijken naar de natuur

2011-05-08T20:29:00.005-05:00

Lerarenopleidingen in het kustgebied

2011-05-08T19:57:00.005-05:00

De voorbije week ging ik met enkele collega’s op bezoek bij 3 lerarenopleidingen in het kustgebied. In totaal moeten we toch zowat 1500 kilometer hebben afgelegd. De bezoeken maken deel uit van een plan dat we met het Ministerie van Onderwijs uitwerkten: alle 28 lerarenopleidingen van het land een bezoekje brengen. We observeren er telkens minstens een klas en spreken met studenten, docenten en directieleden. En dat allemaal aan de hand van een vragenlijst en een invulfiche. Leerrijk is het. Als we de lerarenopleidingen zo beter leren kennen, kan het voorstel van de nieuwe Nationale Universiteit voor Onderwijs ook beter op de realiteit worden afgestemd.

De meeste studenten zijn over het algemeen zeer positief over hun opleiding. Het lijkt overdreven. We zochten daar een verklaring voor. Hebben ze niet geleerd om kritisch te zijn? Respecteren ze erg het ‘gezag’? Vinden ze het vreselijk om niet akkoord te gaan met anderen?

Toch zien we zelf een aantal tekorten: de basiscondities zijn er niet om behoorlijk een les te volgen (lawaai, hitte,...), er zijn geen boeken, de les wordt eentonig gegeven, studenten moeten leren herhalen en (voorspelbare) zinnen afmaken in plaats van zelf na te denken, enzovoort.

We zagen ook mooie, beloftevolle initiatieven. En daar waren we ook voor op bezoek. In de lerarenopleiding van Esmeraldas hebben we twee onderwijsprojecten gefilmd. Eentje gaat over het gebruik van een portfolio, het andere over onderzoek doen. We willen van in totaal 10 initiatieven een publicatie met DVD maken.

Toen we in Esmeraldas een grote zaal binnenliepen, moesten alle 120 studenten voor ons rechtstaan en een soort ‘goedendag’ afdreunen. Ocharme. Daarna gebood de docente hen nog een kinderliedje te zingen.

In Esmeraldas zag ik trouwens ook voor het eerst een ‘guardería’ (kinderopvang) die al een 10-tal jaren bestaat. Er worden 65 kinderen van studenten opgevangen. Meer dan de helft van de studenten van de lerarenopleiding in Esmeraldas is al moeder. Heel typisch voor deze streek. Een goed idee dus om de kinderen op te vangen zodat hun jonge moeders kunnen studeren. We kwamen er net op een moment dat ‘moederdag’ werd gevierd...

Donderdag knutsel(voormid)dag in Esmeraldas. Alle eerstejaarsstudenten maken een kleurrijk kaartje voor moederdag.

Iedereen in uniform. Rokje, hakkenschoentjes,...

Na de les pikken de studenten hun kinderen op in het kinderdagverblijf.

Gesprek met docenten in de lerarenopleiding van Montecristi.

Collega's Wim en Maria bevragen studenten

Rector en vicerector van de lerarenopleiding in Chone

Enkele studenten spreken over 'hun' opleiding

Correa wint nog eens

2011-05-08T19:43:00.007-05:00

Afgelopen zaterdag 7 mei moesten de Ecuadorianen 'ja' of 'neen' antwoorden op 10 vragen van een referendum. De vragen waren moeilijk te begrijpen, het werd dus eerder een populariteitstest voor president Correa. Blijkbaar krijgt hij toch de meeste ja-stemmers achter zich voor hervormingsplannen in justitie en media, daar kan hij dus mee door. Eerder was er iets fout gelopen met het onderzoeksbureau dat aan de kieslokalen moest gaan peilen. Zij beweerden dat de ja's gemiddeld 20 procent meer haalden dan de neen's. Dat is een grove overschatting. In 11 van de 24 provincies zouden de voorstellen van de regering zelfs weggestemd worden. De definitieve uitslag is minder uitgesproken, maar haalt het van de neen.

Toen we voor het werk naar een lerarenopleiding aan de zee reden, kwamen we de campagne-caravaan tegen. Met de president voorop! Had hem niet meteen herkend toen ie stond te zwaaien, maar op de bovenstaande foto zie je hem heel vooraan in zijn witte hemd op de vrachtwagen.

Mooiste schooltje van Ecuador houdt op te bestaan

2011-05-08T18:33:00.008-05:00

Al een drietal jaren geleden waren we van plan om de school van de dochter van onze huiseigenaars te bezoeken, maar dit is uiteindelijk pas voorbije vrijdag gelukt. Het is een privé-school van het type Montessori en ligt op 164 kilometer ten westen van Quito, in de buurt van 'Puerto Quito' op een wat afgelegen, paradijselijke plek. Er wonen ongeveer 40 gezinnen in de omgeving. De meesten leven van landbouw, zoals cacao. Het is het enige kleuterschooltje waar een 20-tal kinderen van de landelijke buurt terecht kunnen. De oprichters van de school hebben er alles aan gedaan om - zonder dat ze er echt voor opgeleid zijn - een zinvol onderwijsproject te maken. En dat merk je aan de inrichting en de voorzieningen voor de kinderen. De ruimtes zijn aan hen aangepast. Het is er netjes. De kinderen vinden tal van stimulerende spelmaterialen en speelhoeken. Je hebt er konijnen en kippen.

De kinderen lijken er erg op hun gemak en spelen zelfstandig of met elkaar. Erg geconcentreerd.

We hoorden dat ze zeer ongelukkig zijn als ze van hun ouders niet naar school mogen komen omdat ze bijvoorbeeld ziek zijn. Begrijpelijk als je het allemaal ziet.

Tot hiertoe ontfermde zich Ximena over het reilen en zeilen van de school, maar ze krijgt het moeilijk voor mekaar dat de school als legaal wordt erkend en het kost toch allemaal handenvol geld. Ze stopt er dus mee en keert in augustus terug naar Quito... Hopelijk kunnen we de achterblijvers helpen met een alternatief. Het is namelijk de bedoeling dat de twee nabijgelegen publieke scholen het iniatief overnemen.

Rijkere mensen die in afgelegen gebieden gaan wonen, nemen soms zelf het initiatief om een school te starten voor hun eigen kinderen en die van de buurt. Er zijn immers heel weinig waardevolle, publieke scholen in rurale buurten. En onderwijs aan huis - zoals in Vlaanderen - mag niet in Ecuador.

De overheid doet er nu alles aan om meer controle uit te oefenen en niet meer private initiatieven toe te laten. Begrijpelijk, want sommige van die scholen groeiden immers uit tot handeltjes met goedkoop winstbejag. Toch zagen we nu met eigen ogen dat er ook interessante en sociaal geïnspireerde iniatieven bestaan. Ximena wil zich voortaan richten op de versterking van een netwerk van gelijkaardige scholen. Misschien kan het initiatief als een proefproject worden erkend door het Ministerie van Onderwijs.

Schoolgebouwen met materialen van de omgeving. Oef, voor een keer niet alleen saaie, betonnen blokken.

Grote, open ruimtes

De eetruimte. Een dak boven je hoofd volstaat tegen de zon en de regen.

Vele spel- en leermaterialen in hout. Goedkoper uit China laten overkomen.

Naar de kapper

Even de school(voormid)dag samen afsluiten...

Als je de ruimte betreedt, laat je je schoenen uit.

Via een schaduwrijk bospad naar boven, naar de straat.

Ouders wachten boven aan de straat hun kinderen op. Een van de kinderen mag mee op de brommer waar al 3 personen op zitten.

Mannen jagen

2011-05-08T17:41:00.006-05:00

Anneleen en ik waren voorbije vrijdag bij Ecuadoriaanse kennisen op bezoek. Die wonen in een prachtig junglegebied aan een rivier. De plek lijkt een soort commune. Een vijftal gezinnen wonen er een beetje 'apart together'. Enkele van de mannen houden er een wat vreemde hobby op na: jagen op wild in hun eigen natuurpark...

Het waren eigenlijk de vrouwen die ons vertelden over de vreemde hobby van hun mannen: met pijl en boog schieten op plastieken dieren in hun park. Een trend overgewaaid uit de Verenigde Staten.

Koninginnendag in Ecuador

2011-05-01T12:10:00.004-05:00

Vlamingen en Nederlanders gezellig bij elkaar om Koninginnendag te vieren? Ja, dat kan. Dit is natuurlijk Ecuador. En ja: republikeinse Vlamingen en Nederlanders waren ook welkom. Grenzen vervagen in het buitenland...

Het initiatief voor het feest kwam van de Nederlandse school in Quito. Anneleen hielp dus mee organiseren. Speciaal voor de gelegenheid waren er 'koninginnenhapjes', een typisch Belgisch gerecht. Om de koningin smakelijk 'tot u te nemen'...

Het pas geboren kindje van Nederlandse vrienden heeft al een toekomst: voetbalkampioen.

Spelletjes voor de kinderen. Onder meer : 'spijkerpoepen'. De nagel met draad aan je middel in flesopening mikken. Hoe heet dat bij ons?

Het kan altijd nog wat gekker...

Een nieuwe auto

2011-05-01T11:40:00.007-05:00

Na vijf jaar zonder auto - 2 jaar in Peru en 3 jaar in Ecuador - hebben we nu toch een auto gekocht.De bovenstaande auto dus niet. Die staat al een paar jaar te roesten in onze straat... Wel de volgende...

Kilometerteller op 43.

En het is echt wel een 'nieuwe' geworden. Als semi-diplomaten heb je immers in Ecuador recht op belastingsvoordeel bij de aanschaf van een nieuwe, geïmporteerde wagen. VVOB is geen NGO, maar een semi-gouvernementele organisatie. Precies een maand geleden ondertekenden we het contract bij Nissan en gisteren reed ik hem uit de garage. Toen we hem een tijd geleden aankochten, stond ie eigenlijk al in de haven van Guayaquil, maar eerst moesten er nog allerlei administratieve obstakels overwonnen worden: een aanvraag bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, dan bij de Douane waar het een beetje vertraagde omwille van een fout dossiernummer, en tenslotte via de havendouane in Guayaquil om hem op transport naar Quito te krijgen.

Het is nog allemaal relatief snel gegaan. Mijn collega, Evelien, kocht eenzelfde auto een maand eerder, maar wacht er nog altijd op. Een ingewikkeld verhaal, maar niet altijd goed voor het humeur.

In Quito zelf konden we ons steeds behelpen met openbaar vervoer, taxi, te voet en met de fiets. Het is nu vooral om tijdens weekends en vakantieperiodes op plekken te geraken die we tot hiertoe moeilijk of niet konden bereiken.

Start eens een universiteit op

2011-04-28T19:54:00.006-05:00

Deze namiddag hadden we voor het eerst een vergadering met de 'consultants' voor de opstart van de 'Universidad Nacional de Educación', de Nationale Universiteit voor Onderwijs. Het is een van de vele opdrachten van VVOB in Ecuador. Omdat dit direct met de lerarenopleidingen te maken heeft, mag ik me daarop werpen. We werken hiervoor samen met het Ministerie van Onderwijs en Unesco. Daarbuiten is een groepje van internationale experten gevormd, met onder meer Roger Standaert uit Vlaanderen. Deze namiddag zaten dus een aantal nieuwe gezichten rond de tafel: twee juridische specialisten die het organigram moeten voorstellen, een directrice van de 'British School' die het filosofische en pedagogische model moet uitwerken, iemand van de 'Universidad Catolica' die het academische luik moet invullen en een man die het centrum voor onderzoek moet uitdenken. Ontbreken nog experten voor de volgende thema's: curricula, de samenwerking met de lerarenopleidingen, ICT en architectuur. Als coördinatiegroep hebben we al globale lijnen uitgezet in verband met wat de nieuwe universiteit moet worden. Een van de meest boeiende activiteiten was het visualiseren van die universiteit. Had enkele bladzijden vol 'gevisualiseerd' en die samen met een aantal foto's doorgespeeld, die vandaag gebruikt werden om alles al wat concreter te kunnen voorstellen. Boeiend om aan de opstart van zo'n ambitieus, gloednieuw project te kunnen meewerken. Tegen eind september wordt het voorstel wereldkundig gemaakt. Ik houd jullie op de hoogte...

Paasweekend aan zee

2011-04-26T19:19:00.010-05:00

Het voorbije weekend waren Anneleen en ik in Puerto Lopez. We logeerden in 'Hostería Mandala'. Het Zwitsers-Italiaanse eigenaarskoppel koos een naam met 3 a's om het geluk mee te krijgen. Het zijn bejaarde hippies. De verblijfplaats is met veel artistieke zin aangekleed. En als je goed rondkijkt, dan ontvang je ook een boodschap. Die van vrede en respect voor de natuur bijvoorbeeld.

In de buurt van Puerto Lopez kan je Agua Blanca bezoeken, een indianengemeenschap. Daar heb je onder meer een vijvertje met veel sulfaat en modder die je huid goed doet. We reden er met de fiets naartoe.

Puerto Lopez is een vissersdorpje, maar trekt ook toeristen en veel vogels aan. Bijvoorbeeld fregatvogels en pelikanen. Vooral als de gevangen vis toekomt in motorbootjes. Hieronder voldoende beeldmateriaal (klik!) om je in te leven... (klik op woord voor foto's en zie onderaan dit blogbericht voor filmpjes)

Enkele filmpjes...

Nederlandstalige cultuur in Quito

2011-04-17T19:29:00.006-05:00

Het heeft even geduurd voor we een gemeenschappelijke titel vonden. De Nederlanders zeggen 'open podium', de Vlamingen hebben het over 'vrij podium'. Dus organiseerden Lies, Wim, Pepijn, Anneleen en ik vandaag het eerste Nederlandstalige 'Free Podium' onder een tent in de vallei vlakbij Quito. En dat werd een gezellig feestje voor een 60-tal aanwezige Vlamingen, Nederlanders en Ecuadorianen. Iemand speelde viool, er werd een dansje opgevoerd, iemand anders tokkelde enkele gitaarnummertjes, er werd een gedicht voorgedragen,... In de voomiddag hadden een 8-tal mensen, waaronder Anneleen, geoefend voor het improvisatietheater dat ze in de namiddag voor publiek brachten. Wim sprak en zong het allemaal aan mekaar, Pepijn en ik voegden er nog een soort kwis aan toe. 's Middags serveerde Lies echt Belgisch eten. Voor de kinderen was er het schmincken. En enkele verkoopsstandjes boden organische groenten en artesanale koffie aan om het compleet te maken.

Rita aan de 'inkom': poging om de kassa te beroven.

Dreigende wolken op achtergrond

Frietjes voor de optredens

Meisjesband klaar om te dansen

Piet Sabbe brengt een gedicht

Simon op de viool

Het schmincken...

Jo met de gitaar

Anneleen in actie

Wim zingt en praat alles aan mekaar

Beloofd: volgende keer doet Lies haar 'moonwalk'.

Hevige stortbuien

2011-04-17T19:21:00.006-05:00

De meeste mensen die voor het eerst in Ecuador toekomen, denken dat het hier altijd en overal zonnig weer is. Je kan wel zeggen dat het nooit vriest, maar het kan ook 'slecht' weer zijn: regenachtig en kil. Ecuador heeft veel verschillende klimaten, maar in het algemeen spreekt men van een droog en een nat seizoen. We gaan nu naar het einde van het natte seizoen, maar het duurt wel lang.

De laatste weken regent het meer dan normaal. Gisteren kregen die regenbuien een climax in de vorm van een 'aguacero' (het Spaanse woord voor een stortbui). En het effect daarvan merk je hier snel. Vlakbij waar we wonen, was een groot gat in de weg geslagen. Andere delen van de stad waren ondergelopen, sommige huizen moesten worden ontruimd.

Vals

2011-04-17T19:12:00.006-05:00

Vanmorgen was ik bij de bakker. Wilde betalen met een briefje van 5 dollar. En blijkbaar was het vals, het werd dus niet aangenomen. Nadien merkte ik het zelf: het valse biljet (bovenaan op de foto) is valer, van een ander soort papier en een stukje groter dan normaal.

Het laatste woord is van de president

2011-04-17T07:22:00.009-05:00

Toen we de eerste periode in Ecuador waren, merkte ik tijdens gesprekken op hoeveel er werd verwezen naar de president als het ging over de ene of de andere beslissing. Dat leek me overdreven. Als er een put in de weg was, was dat haast de schuld van de president. Als er een nieuwe maatregel was die de taxichauffeurs benadeelde, dan had dat ook de president gedaan. Dat kwam erg overdreven over. Hoe kan een man immers zoveel beslissen?

Intussen ben ik daar toch wat meer in gaan geloven. Het staatshoofd van Ecuador beslist effectief enorm veel. Samen met het Ministerie van Onderwijs en Unesco, werkt VVOB aan de opstart van de nieuwe Nationale Universiteit van Onderwijs. Het is nu nog wachten op een afspraak met de president. Er zal een presentatie gegeven worden van hoe die universiteit kan gezien worden, maar uiteindelijk zal de president zelf de grote lijnen bepalen.

Voorbije week werd de ambassadrice van de Verenigde Staten uitgewezen als 'persona non grata'. En dat gebeurde nadat Wikileaks berichten had verspreid over de corruptie bij de politie en ook dat de president zou geweten hebben dat de nieuwe politiechef niet helemaal 'kosjer' was. Toen de minister van buitenlandse zaken de ambasadrice daarover bevroeg, was haar reactie volgens hem niet bevredigend. Ze werd het land uitgezet.

Deze dagen verschijnen berichten in de krant dat de laatste jaren al een 12-tal burgers zijn aangehouden omdat ze de president zouden hebben beledigd. Bijvoorbeeld, toen enkele weken geleden een vrouw naar eigen zeggen met gebaren toonde dat ze 'Neen' zou gaan stemmen op het referendum van 7 mei, stopte de presidentiële caravaan. Ze werd opgepakt wegens het beledigen van het staatshoofd.

Het referendum zal in 10 vragen polsen naar de goedkeuring of afwijzing van diverse voorstellen. Belangrijkste thema's gaan over hervormingen in justitie en media. De vragen lijken niet erg objectief. Degenen die toch 'neen' gaan stemmen, verwijzen naar het gevaar dat alle macht in een persoon zou kunnen belanden.

Je bestaat alleen in de spiegel

2011-04-16T12:30:00.002-05:00

President Correa wil in België gaan wonen

2011-04-12T22:23:00.010-05:00

De laatste dagen is er heelwat te doen rond een verklaring van president Rafael Correa. Hij had immers gezegd dat ie in 2013 of 2014 in België zou gaan wonen. Daarna verbeterde hij zich ten aanzien van de media door te zeggen dat ie wel nog een nieuwe ambtstermijn ambieert als hij met zijn familie daarover een akkoord krijgt en als zijn partij hem als kandidaat aanduidt. Hij zou dit hebben beloofd aan zijn (Belgische) vrouw, die zich volgens hem 20 jaar heeft opgeofferd. Jullie zijn daar dus gewaarschuwd. Binnen enkele jaren of ietsje langer mogen jullie een ex-president verwachten.

Anneleen en ik hebben besloten om hier ook nog een tijdje te blijven alvorens terug te keren naar België...

President Ecuador wil doceren op Belgische universiteit

13/04 Rafael Correa komt over twee jaar in België wonen. In 2013 loopt zijn tweede ambtstermijn als president van het Zuid-Amerikaanse land Ecuador ten einde. Correa kan zich volgens de grondwet geen derde keer kandidaat stellen. Op televisie vertelde de man dat hij geen nieuwe politieke ambities koestert en in 2013 met zijn Belgische echtgenote Anne Malherbe en hun drie kinderen definitief naar België zal trekken.

Docent

'Ik zie het als een 'vergoeding voor de offers' die mijn vrouw de afgelopen jaren voor mij heeft gebracht', aldus Correa. De president liep Malherbe voor het eerst tegen het lijf op de universiteit van Louvain-la-Neuve. Daar studeerde Correa economie. Correa hoopt ooit docent te worden op één van onze universiteiten. (bron: Gazet van Antwerpen)

Correa: medios sacaron de contexto información sobre Bélgica

Redacción elcomercio.com

ENTREVISTA | 06:57 - MARTES 12/04/2011

El presidente Correa dijo ayer que medios “descontextualizaron” sus declaraciones sobre la posibilidad de radicarse en Bélgica tras la culminación de su mandato, informó la agencia pública Andes. “Para variar, la falta de ética y profesionalismo de la prensa descontextualizó; yo he dicho que después de salir del Gobierno me iré a vivir a Bélgica, sea 2013 ó 2014, pero si voy a la reelección, para lo cual tengo que consultar con mi familia, Alianza PAÍS tiene que elegirme como candidato, pues me iré cuando acabe mi segundo mandato”. Durante una entrevista radial, el Jefe de Estado afirmó que el regreso a Bélgica se debería a que se lo prometió a su esposa “por casi 20 años de sacrificio”.

Kwis voor de allerslimste bloglezers ter wereld

2011-03-29T21:30:00.009-05:00

Het is alweer eventjes geleden. Een kwis. Doe mee en win...

Hoofdvraag: waarvoor dienen de draden op de foto's hieronder?

Bijvraag: waartoe dienen die 4 palen op de foto?

Je mag meerdere antwoorden geven. We belonen de meest originele reacties en de juiste antwoorden op de hoofdvraag en de bijvraag. Als de oplossing uitblijft, beantwoorden we ook ja/neen-vragen bij wijze van tips. Enkel via 'reacties' onderaan dit bericht.

Als we de juiste antwoorden hebben ontvangen, krijgen jullie een verslagje van de plek waar deze foto's zijn genomen.

Kip tok en co

2011-03-28T18:37:00.003-05:00

Ine, Marjolein, Silke en Celine ronden eind deze week hun stage af in Ecuador. Ze zullen dan lessen hebben gevolgd, educatieve materialen hebben gemaakt en lessen hebben gegeven. Onlangs gaven ze een presentatie van de wiskundematerialen die ze hadden uitgewerkt. Het gaat (voor kenners...) over een 'Kip Tok', een 'Bus', de 'Kalender' en een 'Memory'. Er was veel interesse voor de materialen, de handleidingen daarvoor en hun zienswijze. In totaal hielden ze 3 presentaties voor een 500-tal docenten en studenten. En voorbije week werd alles opnieuw voorgesteld tijdens een evenement met alle 28 lerarenopleidingen. Dat deed dan een van de docenten van de lerarenopleiding met wie onze Vlaamse studenten hadden samengewerkt.

Volle zaal

Kip Tok

Interview voor TV-kanaal van de universiteit

Punk

2011-03-28T09:35:00.003-05:00

El punx no se ha muerto. 'Punk is not dead' in Ecuador...?

Lerarenopleidingen in een stormachtig onderwijslandschap

2011-03-21T17:22:00.006-05:00

Evenement van begin februari in Riobamba met alle 28 lerarenopleidingen van het land

Bij de aanvang van het VVOB-programma ‘Scholen als Actoren van Verandering’ in Ecuador was voorzien dat we eerst met 5 provincies en later met 10 provincies zouden samenwerken. En zo gebeurde het ook. Op niveau van de lerarenopleidingen werden 17 overeenkomsten getekend met Spaanse en Indiaanse hogescholen, maar ook met enkele universiteiten die leraren opleiden. Er volgde een periode van een intense en unieke samenwerking op basis van gemengde werkgroepen en prioriteiten van de lerarenopleidingen zelf. Hier kwam in maart 2010 plots een einde aan. Het Ministerie van Onderwijs wilde immers graag dat we mee zouden ondersteunen in de nationale politiek. VVOB zou moeten helpen bij de opstart van een nieuwe Nationale Universiteit van Onderwijs en een externe evaluatie van alle lerarenopleidingen van het land. Met de ruggesteun van een nieuwe wet op Hoger Onderwijs slaagden we er echter in om die externe controle om te buigen in een soort zelfevaluatie, een systeem voor kwaliteitszorg. Dit vroeg echter een complete mentaliteitswijziging, zowel vanuit het Ministerie van Onderwijs, die gewoon was om de lerarenopleidingen de weg te wijzen, als van de hogescholen zelf. Deze laatste waren het immers gewoon om te ondergaan. Omwille van onze voorgaande ervaringen met een aantal lerarenopleidingen konden we echter makkelijk de overgang helpen maken naar een andere, meer participatieve benadering. Een nieuwe coördinatiegroep met vertegenwoordigers van het Ministerie van Onderwijs, UNESCO en VVOB ging vanaf augustus 2010 aan de slag met de 28 pedagogische instituten om een systeem van kwaliteitszorg uit te werken. Resultaat is een digitaal systeem van (zelf)bevragen, uniek voor Ecuador en de lerarenopleidingen. Op basis van de resultaten zullen de verbeterplannen volgen. De uitdaging voor de toekomst is om elke lerarenopleiding apart eigen accenten te laten leggen en zelf het systeem te laten beheren. Maar ondertussen moet er ook nog een nieuwe Universiteit voor Onderwijs worden opgestart...

(Voorstel bijdrage Stijn voor VVOB Jaarboek 2010)

Ecuador heeft nog steeds een droom

2011-03-18T07:43:00.011-05:00

Ecuador heeft een droom. Dat merk je aan alles, tot in de vezels van de maatschappij. Elke Ecuadoriaan is fier op zijn land, maar wil beter. Dat is mooi. Het is bevorderlijk voor de levenssappen, de bruis in het water.

Sinds januari 2007 is president Correa aan de macht. Het is iemand die de hoop in het land verwoordt en vorm geeft. In 2008 stemden de Ecuadorianen een nieuwe grondwet goed, deze werd in de vorm van kleine boekjes massaal verspreid onder de bevolking. Het is de vertaling van een gemeenschappelijke droom. Denk maar aan het concept van 'buen vivir' (goede leven) dat erin is verwerkt. Een alternatief voor wat we al kennen als maatschappelijke visie. Of de rechten van de natuur; deze vertalen wat de Indiaanse bevolking al altijd dacht.

Daarna volgden wel 30 nieuwe wetten en een nationaal ontwikkelingsplan oftewel: het 'plan de buen vivir'. Er beweegt enorm veel in Ecuador. Verandering is de enige constante, overal en altijd. Maar hier voelt elke verandering aan als historisch, fundamenteel, de realisatie van een nieuwe droom.

Het nieuwe is er wel wat vanaf. De president viel op 30 september vorig jaar bijna van zijn sokkel. Sommige regeringsgetrouwen keren zich van hem af. Je hoort weer meer verhalen opduiken van corruptie. Het entousiasme lijkt soms wat minder sterk. Vernieuwende voorstellen vinden hun weg niet of moeilijk naar de praktijk. En nare trekjes van de president en zijn omgeving komen naar boven. Misschien is dit de normale cyclus.

Toch voelt het zeer goed aan om te mogen meewerken aan de droom van dit land.

Als je dan vanop een afstand (terug)denkt aan België, voelt het aan alsof structuren zo vast zitten dat er geen beweging meer is in te krijgen. Het lijkt er soms op dat er niet meer wordt afgeweken van reeds gekende denkpatronen. De bewegingsruimte lijkt zo klein. Dromen hebben nochtans ruimte nodig. Vrijheid.

Een interview

2011-03-15T20:55:00.008-05:00

Begin februari hadden we een workshop met alle 28 lerarenopleidingen (hogescholen) van het land. Dat was in Riobamba, op een 4-tal uurtjes ten zuiden van Quito.
Gewoonlijk word je dan als buitenlander geviseerd voor interviews. Het lijkt ons nochtans best dat wij als VVOB'ers een 'low profile' aanmeten, niet te veel in 'the picture' komen. Maar je kan het niet altijd vermijden. En ik geef het toe: het doet ook eens goed om je gedacht te kunnen zeggen via de 'gazet'.

Voor een keer een vertaling van een stukje interview:
'Stijn Janssen is coördinator 'Lerarenopleiding' bij de Vlaamse Associatie voor Ontwikkelingssamenwerking en Technische Assistentie, VVOB België, dat al meer dan 20 jaar het Ecuadoriaanse onderwijs ondersteunt. Hij geeft aan dat het beleid van het land de laatste 3 jaren geleid heeft tot sterke veranderingen, maar dat je die nog niet kunt zien in de klas.
Met een blik van buitenaf merk je dat er vele veranderingen zijn in de processen, de wijze van werken, het nadenken over zaken, ook over wat er in de klas of op school gebeurt. Op dit moment verenigen zich diverse nationale actoren om de onderwijskwaliteit te verbeteren. En de verbeteringsplannen worden concreter. Met de Pedagogische hogescholen hebben we instrumenten uitgewerkt die studenten, docenten en directieleden moeten bevragen. Dit helpt ons te reflecteren en te verbeteren.
VVOB werkt vooral aan het verbeteren van de opleiding van leerkrachten voor onderwijs en doet dit samen met het Ministerie van Onderwijs.' (Bron: Los Andes - volledige artikel, zie hieronder)

28 institutos pedagógicos del país monitorean su gestión académica

VIERNES, 04 DE MARZO DE 2011
En los Institutos del país laboran alrededor de 900 profesores, preparando a 5 mil futuros docentes en Educación Básica.

Monserrate Kreamer, asesora del Ministerio de Educación para el Proyecto de Universidad Nacional de Educación, indicó que se encuentran reunidos en los salones de conferencias del Hotel El Galpón, hasta hoy viernes los directivos de los 28 Institutos Pedagógicos, formadores de los futuros profesores del país.
El objetivo del taller es trabajar en un proceso de monitoreo de la gestión académica de los institutos pedagógicos, basado en una reflexión y autoevaluación para poder identificar sus fortalezas, necesidades y realizar una propuesta de articulación académica de estos institutos con la Universidad Nacional de Educación a crearse en este año e iniciará sus actividades en el 2012.
Para este cometido se está elaborando y capacitando en una encuesta virtual de la cual se obtendrá una información, la misma que será analizada y poder implementar planes de mejoras y una propuesta académica. El trabajo con los Institutos Pedagógicos se viene realizando durante los últimos tres meses, y por parte de los asistentes hay mucha predisposición y mostrando el deseo de mejorar la calidad de la educación.
Los 28 Institutos Pedagógicos de la Sierra, Costa y Amazonía, son los encargados de formar a los futuros maestros en Educación Básica. Hoy visitarán los Institutos Chimborazo de San Luis y Jaime Roldós Aguilera de Colta Monjas, con la finalidad de conocer e intercambiar experiencias y poder crear una red de apoyo y asesoría entre los institutos. Las capacitaciones se extenderán hasta el mes de julio de este año, indicó.
En el taller se está trabajando temas como: integración de los ámbitos que forman parte de la herramienta encuesta para docentes, directivos y estudiantes; actualización y fortalecimiento curricular de la Educación General Básica; y la validación del proceso de aplicación de la encuesta.
Hermel Huaraca, docente del Instituto Chimborazo de San Luis, anfitrión del evento, indicó que el taller sirve para realizar un diagnóstico de las 28 instituciones formadores de maestros a nivel nacional. Este diagnóstico con la estrategia del monitoreo de la gestión en cada una de las instituciones, además estamos elaborando y validando los instrumentos que serán aplicados en cada una de las instituciones formadores de profesores.
La aplicación se realizará en forma técnica y científica para obtener resultados e iniciar con un nuevo enfoque, nueva planificación curricular y una nueva estrategia del proceso enseñanza-aprendizaje. Este enfoque tiene que estar basado en las destrezas con criterio de desempeño. En unos tres o cuatro meses esto estará listo.
Queremos que estos procesos en análisis sirvan para el mejoramiento de la formación docente y que redunde en la mejor calidad de vida de la población ecuatoriana.
Stijn Janssen, coordinador de la Asociación Flamenca de Cooperación al Desarrollo y Asistencia Técnica VVOB-Bélgica, con 20 años de apoyo a la Educación Ecuatoriana, indicó que gracias a las políticas del país, vemos en los últimos tres años cambios fuertes, sin embargo los cambios aun no se ven en el aula.
Nosotros mirando desde afuera hay muchos cambios en los procesos, principalmente en la manera de trabajar, de reflexionar sobre las cosas, sobre todo lo que pasa en el aula, en la escuela. Ahora en este momento se junta diferentes actores nacionales para mejorar la calidad de la educación y se está concretando procesos de mejoras precisamente con los Institutos Pedagógicos se está elaborando instrumentos para entrevistar a los estudiantes, docentes y directivos para reflexionar y mejorar los procesos.
La VVOB, en la actualidad esta trabajando con el Ministerio de Educación, especialmente en Educación Básica para la formación de docentes en este nivel, indicó.

Met carnaval op weekend

2011-03-14T19:39:00.014-05:00

Carnaval in Ecuador is: watergevechten.

De weg lijkt niet zo breed.

Met collega's en hun gezinnetjes op wandel

Kinderen van collega's

In de 'cajon', individuele sauna's

Heb pannenkoeken gebakken. Gezellig.

Vanop berg op uitkijk naar Tsunami

2011-03-13T10:40:00.005-05:00

De aardbeving in combinatie met de tsunami, die een deel van Japan verwoestte, heeft voorbije vrijdag ook voor enige paniek gezorgd in Ecuador. De president kondigde vrij snel een alarmfase aan. Duizenden mensen die in de buurt van de kust wonen, werden geëvacueerd naar hogere zones.

Ik ontving uit België bezorgde reacties. Vier van 'onze' stagiairs waren de voorbije dagen in Galapagos. Ze hadden vrijdagmiddag terug moeten toekomen op het vasteland, maar in plaats daarvan mochten ze nog een nachtje langer blijven op het eiland Santa Cruz. Alle vluchten waren opgeschort omwille van de tsunami-dreiging. De studenten zijn echter, net als alle andere eilandbewoners, naar het midden van het eiland gebracht. Daar is een berg van meer dan 800 meter. Ik kreeg een berichtje: 'We staan op de uitkijk voor de golf! Spannend!'. Uiteindelijk viel het allemaal mee, buiten de materiële schade. Het water was zo'n 400 meter landinwaards getrokken.
Een van de eerste geëvacueerden was de bekende landschildpad 'Lonesome George', die nu ongeveer 100 jaar oud is.

Iedereen zwanger!

2011-03-13T09:53:00.010-05:00

In onze omgeving lijkt iedereen wel zwanger... Of bevallen. Lepida, de boekhoudster van VVOB Ecuador, is enkele maanden geleden bevallen van Camila. Susana, onze Ecuadoriaanse stagiaire, is onlangs bevallen van een zoontje. Een andere collega, Caroline, is nu in België om te bevallen. Een van onze Nederlandse vriendinnen, Meike, is een maand geleden bevallen van Tygo. En Jolanda is in verwachting.

Voor je hier als Ecuadoriaan geboren wordt, vertellen de meesten al welk geslacht je hebt en vaak heb je al een naam. Lepida sprak voor de geboorte de hele tijd over haar Camila, haar dochtertje-in-de-buik. En volgens de gebruiken hier, overgewaaid uit de States, wordt vooraf een 'baby shower' georganiseerd. Dat wil zeggen: een feestje met de collega's om cadeautjes uit te delen en spelletjes te spelen... Ben mijzelf aan het specialiseren in het raden van de omvang van de buiken van aanstaande moeders, een vast onderdeel van de baby shower. Heb al twee keer de juiste lengte in aantal wc-papierblaadjes geraden.

Caroline en Susana, twee zwangere buikjes in profiel.

De proef op de som tijdens de babyshower voor Lepida. Wie raadt de omtrek van de buik met het juiste aantal wc-papiertjes?

Een maand geleden is Tygo van Pepijn en Meike geboren. We waren hen gaan bezoeken in het ziekenhuis en een weekje later gingen we bij hen thuis beschuit met 'muisjes' (gekleurde, zoete anijskorreltjes) eten, een typisch Nederlands gebruik na de geboorte.

Pepijn en Meike hebben ons gisteren hun geboortekaartje bezorgd. En daar stond het logo op om de eigen Ecuadoriaanse industrie te promoten. 'Mucho mejor! Si es hecho en Ecuador.' (Veel beter! Als het gemaakt is in Ecuador). Zou dat waar zijn?

Onlangs voor het werk in België

2011-03-11T18:56:00.006-05:00

Begin februari was ik een kleine 2 weken voor het werk in België. Dat was naar aanleiding van de eerste bijeenkomst van het Strategisch Advies Comité van VVOB. Verantwoordelijken uit Brussel en vertegenwoordigers uit een aantal landen waar VVOB werkt, namen deel. En ik als een van de coöperanten. Er werd nagedacht en geadviseerd over een aantal strategische doelstellingen. We werkten ook aan voorstellen voor 'communities of practice', platforms die uitwisseling tussen de VVOB-landen moeten stimuleren. En er werd een ontmoeting met de lerarenopleidingen georganiseerd. Tijdens die bijeenkomst werd een 'speed dating' gehouden waarbij ik voor Ecuador geïnteresseerden ontving. Ivm samenwerkingsprojecten, stages en co.

Na de week met het Strategisch Comité had ik nog enkele afspraken op de Artevelde Hogeschool, het Ministerie van Onderwijs en VVOB.

Stijn

Enkele vensters met zicht op vrije momenten tijdens een blitzbezoek aan België in de eerste helft van februari...

2011-02-28T18:53:00.014-05:00

Beginnen bij het afscheid. Het went een beetje. Hier vanachter het glas van de Thalys.

Leuk thuis bij de familie. Met een drankje tussen ons.

Met vrienden pintje gaan drinken. Op de voorgrond een Duvel.

Mijn thuishaven in de vorm van een scheurkalender.

Op een fototentoonstelling in het oude mijngebouw van Zwartberg. Een aantal BV's opgegraven. Hier: Roos.

Werk van Margot, grote zus van petekind Willem. Venster op haar paardenstal.

Yuki gaat terug naar Japan

2011-02-27T16:00:00.007-05:00

Yuki neemt deze dagen afscheid van Ecuador. Hij is een Japanse vrijwilliger (senior, zeggen ze) die 2 jaar rond wiskunde heeft gewerkt. Een prachtpersoon is het. Hij heeft ook een tijdje op kantoor in VVOB gewerkt. Als afsluiting van de periode heeft hij voorbije vrijdag een presentatie gehouden in het auditorium van het Ministerie van Onderwijs. Anneleen en ik zijn erbij. Tijdens het evenement deelt hij ook een publicatie uit die hij zelf uitwerkte. De gedachtengang van Yuki even samengevat: de ogen van kinderen moeten blinken, ze moeten gelukkig zijn als ze naar school gaan, daarom moeten ze ook graag wiskunde doen en daarvoor heb je educatieve materialen nodig. Tijdens de presentatie en in de publicatie wordt ook Anneleen vermeld. Yuki looft haar achteraf nog persoonlijk: Anneleen is een experte wiskunde, zei ie.

Yuki en zijn vrouw hebben nog altijd moeite om Spaans te spreken. Ze vertellen dat ze de

voorbije 2 jaar wel 300 mensen hebben uitgenodigd om sushi te komen eten.

Lichtjes tot onze eigen verbazing stellen Anneleen en ik vast dat de analyse van Yuki heel sterk overeenkomt met die van ons. Het ontbreekt vaak aan basiscondities (organisatie, punctualiteit,...) En verder: wiskunde kan ook leuk zijn. Je kan de kinderen betrekken door hen actief te laten zijn en samen te werken. Ook het feit dat in Ecuador te snel en te veel moet aangeleerd worden.

Hilariteit in de zaal. Yuki haalt een lange paal met een pijl tevoorschijn om zijn presentatie kracht bij te zetten. Hij heeft het ook over 3 pilaren: elkaar groeten, properheid en punctualiteit. Heel belangrijk, zei ie. Allemaal heel belangrijk. Rug recht houden. Op tijd komen. 'Ik kom altijd 5 minuutjes voor het afgesproken uur toe', laat hij weten. En op een video over een Japanse school zien we dat de kinderen elke dag een kwartiertje helpen kuisen. Eindelijk heeft hij zijn zegje kunnen doen.

Maar hij doet dat met een groot hart voor Ecuador... En dat laat hij ook letterlijk blijken. Op het einde van de presentatie wordt het publiek verrast met een lesje origami. Het resultaat van de papiertruukjes is...: een groot hart.

Stagebezoek

2011-02-27T15:49:00.012-05:00

Ine, Marjolein, Celine en Silke zijn 4 studenten lerarenopleiding (lager onderwijs) van Artevelde Hogeschool. Deze weken lopen ze met de ondersteuning van VVOB stage in Imbaburra, een provincie ten noorden van Quito. Ze worden opgevangen door een universiteit en een hogeschool met een lerarenopleiding. Na enkele weken van lessen en scholenbezoek, mogen ze zelf aan de slag. Ze zullen een basispakket van wiskundematerialen uitwerken. Daarna volgt een week dat ze hun eerste lesjes in Ecuador kunnen geven in scholen die een 'Scholenband' met Vlaanderen hebben. En om de stageperiode af te sluiten, zullen ze gedurende enkele weken lessen Engels geven. Je kan hen 'live' volgen op hun blog.

Van links naar rechts: Ine, Celine, Marjolein en Silke.

Een affiche die Ine en Marjolein verwelkomt op de hogeschool in San Pablo. Ze volgden lessen in de lerarenopleiding, maar mochten ook een keertje mee met een klasje kinderen naar het presidentieel paleis. Daar hadden ze een gesprek met de vice-president!

Tijdens het voorbije weekend waren ze even thuis. Met hun hulp was de 'Belgische' spaghettisaus na 10 minuutjes al aan het pruttelen. We horen allerlei over typisch Ecuadoriaanse gerechten. Niet altijd makkelijk blijkbaar. En grappig: Silke en Céline lieten hun nagels lakken, hun haar stijlen (zeg ik dat goed?) en hun puistjes behandelen. Een kwestie van zich in te leven, niet? De dag nadien moet Silke op tijd naar huis om samen met haar Ecuadoriaanse familie naar de mis te gaan. 'Vooraf gaan ze waarschijnlijk nog een uur nodig hebben om mij klaar te maken.'

Anneleen vertelde later op de avond wat over haar ervaringen in de klas. De studenten leken onder de indruk van alle materialen die ze reeds uitwerkte.

'Sjiek' initiatief

2011-02-27T14:29:00.005-05:00

Enkele dagen geleden was er voor de ingang van het Ministerie van Onderwijs een opkuisactie van kauwgom. Een terreintje werd afgezet om het met hogedrukreinigers proper te spuiten. Er hingen berichten op om mensen aan te zetten voortaan hun kauwgom in de vuilbak te deponeren. Quito wordt dus opgevoed.

Even vertalen: 'Op deze plek vind je 32 kauwgommen per vierkante meter. Zie je hoeveel werk het kost om ze weg te krijgen? Nu is deze plek proper... zonder kauwgom... Draag je steentje bij en gooi je kauwgom in de vuilbak.'

Gekiekt

2011-02-27T08:33:00.001-05:00

Vlaamse eilandjes in Ecuador

2011-02-21T07:09:00.022-05:00

In Ecuador is een goede hotelinfrastructuur voorhanden. Van alle categorieën en stijlen. Van poepsjieke hotels tot zeer eenvoudige kamers bij mensen thuis. En daartussen heb je ook gewone, smaakvolle overnachtingsplekken. Dat is anders in Peru, waar je weinig gezellige hotelletjes hebt en dan nog steevast van buitenlanders. Het lijkt erop dat enkel de superrijke bovenlaag in Peru reist, terwijl een bredere laag van Ecuadorianen in eigen land rondreist. En de hotels zijn gelukkig ook meestal van Ecuadoriaanse eigenaars.

En toch is het fijn om ook eens naar een Vlaams eilandje in Ecuador te reizen. Wij doen dat zelf ook af en toe. Voor iemand die naar Vlaanderen Vakantieland in Ecuador wil komen, maakten we het volgende (onvolledig?) lijstje van de locaties die wij kennen. Breng zelf alvast een virtueel bezoekje door op de namen in het vet te klikken.

Stel dat je toekomt in Quito. Je overnacht dan uiteraard een of meerdere nachten bij ons thuis. En daarna zou je eerst naar het oosten kunnen trekken. Een heerlijke plek in de jungle op vier uurtjes van de hoofdstad. Met halfweg een tussenstop in de warme baden van Papallakta. Van daaruit zak je af naar de 'selva'. Op naar het dorpje Archidona. In de buurt daar heb je 'Hakuna Matata'. Je kan er zwemmen in een palmboomzwembad, wandelen op de uitgestippelde paden en heerlijk eten. Met Rudi en Marcellina kan je in het Nederlands spreken over hoe ze van een boerderij een 'lodge' maakten.

Als je genoeg genoten hebt, keer je terug naar Quito. Welkom thuis. En dan sturen we je naar Otavalo, op een tweetal uurtjes van Quito. Daar heb je Hotel Riviera-Sucre. Een sfeervol huis is het in het midden van die interessante Indianenstad. Met vooral op zaterdag (maar eigenlijk alle dagen) de toeristische markt met artesanaat.

Van Otavalo is het niet ver meer naar Ibarra. En van daaruit is het nog iets meer dan een uurtje rijden om in Limonal te geraken. Daar heb je 'Bosque de Paz', een plek in het nevelwoud. Piet Sabbe kan je vertellen over hoe hij een platgebrande wei omtoverde naar een fruitbos. Je ziet het hele jaar door kilo's citrusvruchten aan de bomen hangen. En je hebt er wandelpaden langs bambubosjes.

Olda, de vrouw van Piet kan je culinair voorbereiden op een verblijf aan de kust. Ze schotelt je lekkere gerechten van Esmeraldas voor. En dat zou dus de volgende stop kunnen zijn.

Tonsupa is een toeristische kustplaats, vlakbij Esmeraldas. Daar is onlangs een ViaVia Joker Reis Café (zie ViaVia Tonsupa) geopend. De Limburger, Guido Van Moll, kan je bevragen over zijn vorige leven als schepen voor milieu en toerisme in Muisne. Aan de rand van de zee (op de 'malecon') kan je ook gaan eten in 'La Terraza de los Flandes' en uiteraard heeft of had Guido daar een link mee.

Als je in de 'mood' bent voor meer kustleven, kan je naar het zuiden trekken, richting Manta. Daar heb je een 'Cafe con Leche' (Café met Melk). Het is de enige plek van ons lijstje die we nog niet bezochten. In het foldertje staat: 'A fun café con leche couple. The café part is from Esmeraldas and speaks - of course fluent Spanish. The leche part is a Belgian woman who speaks Spanish with a cute gringa (= VS of buitenlands) accent, English and Dutch.' Eens uitproberen dus?

Als je dan toch al wat zuidelijker bent geraakt, kan je evengoed helemaal naar de meest zuidelijke provincie van Ecuador reizen: Zamora. De laaste stop na een lange rit. Het is de moeite, hoor! Je eindbestemming is dan 'Copalinga'. Je overnacht er in ecologische 'cabañas', op slechts 3 kilometer van het Nationaal Park Podocarpus.

Je hoeft geen vogelliefhebber te zijn om het er naar je zin te hebben. Een babbel met Catherine of Boudewijn helpt ook. En het ontbijt 's morgens, met de colibri's in de buurt, smaakt naar meer. Ja, dat eten bij die Vlamingen... Dat is wel overal een aanrader.

Goede reis!

Bij Lies op restaurant

2011-01-30T20:50:00.008-05:00

Terwijl het daar bij jullie in België meer en meer lijkt uit te draaien op een boedelscheiding, trachten we hier 10.000 km. verder te genieten van een van de Belgische lekkernijen bij uitstek.

Deze namiddag waren Anneleen en ik bij Lies. Zij woont in de vallei en organiseert af en toe een Belgisch restaurant in haar tuin. Onder onze landgenoten is ze vooral gekend voor haar wafels ('La galleta de Bruselas' - 'De Wafel van Brussel'). Op de foto's hieronder zie je wat er op het menu stond... Het was bovendien een toevallige reünie met collega's van Vlaamse NGO's (FOS, PROTOS en Vredeseilanden). 'België' was even een gespreksonderwerp, maar zorgde vooral voor een overvolle buik...

En, heeft ze het gehaald?

2011-01-24T20:54:00.003-05:00

Yes, she did it again. Niet dat Anneleen fluitend de berg opklom, maar dat is gewoon omdat ze niet zo goed kan fluiten. Hieronder enkele foto's...

Met dank aan Pepijn voor de foto's!

Op naar de top

2011-01-19T20:25:00.005-05:00

De voorbije weekends beklimmen we enkele toppen van ongeveer 5.000 meter (de Pichincha en de Ilinizas) bij wijze van oefening. Klinkt natuurlijk straf als de hoogste berg in de omtrek de Baraque Friture is. Maar goed, het went hoor. Dit weekend gaan Anneleen en Pepijn met twee gidsen de Cotopaxi op. Die moet zo'n 5.890 meter hoog zijn. Ik blijf oefenen..., zie het dit weekend niet zitten omdat ik wat te veel geconcentreerd ben op het werk... Moet ik iets aan doen.

Het voorbije weekend beklimmen we de Ilinizas, maar even verderop ligt het uiteindelijke doel: de Cotopaxi. Helemaal voor het grijpen... Boven op de Ilinizas ligt er meer sneeuw dan gewoonlijk. We geraken dicht bij de top, maar niet helemaal. Daar heb je speciaal gerief voor nodig.

Nieuwjaar aan de kust

2011-01-12T21:28:00.019-05:00

Rond nieuwjaar zijn we aan de kust in Puerto Lopez. De laatste weken was het koud en nat in Quito, een verlengd weekendje zon doet dus goed.

Ook een dag naar 'Isla de la Plata', Galapagos voor de armen.

En daar vind je veel blauwvoeters.

Gesnorkeld en gezwommen met honderden vissen en een schildpad.

Oudejaarsavond. Tafel mooi gedekt. We maken figuurtjes met sterretjes.

Blijft een gewoonte hier: poppen verbranden met nieuwjaar. Soms met een testament erbij.

Ons hotel voor 2 nachten. Vooral een mooi plaatje, hoor.

Zeester, twee voet groot

Zandkastelen bouwen met nieuwjaar. Dat is eens wat anders. 'Dit is duidelijk Gotisch', komt iemand beweren.

Een Nederlandse gast toont ook zijn kunsten. Dit is professioneel. Hij hoopt dat kinderen leren kastelen bouwen.

Drie nieuwsberichten vandaag

2011-01-03T22:39:00.014-05:00

Latijns-Amerika meest optimistisch over 2011
De Argentijnen en de Brazilianen zijn bij de meest optimistische bevolkingsgroepen ter wereld in verband met de economie van 2011.
Latijns-Amerika is de meest optimistische regio ter wereld volgens de América Latina 'Barómetro Global de Optimismo', een studie die gerealiseerd werd door IBOPE Inteligencia samen met WIN (Een Onafhankelijk Wereldwijd Netwerk van Marktonderzoek).

Op de tweede plaats staat Afrika als meest optimistisch continent, met op kop Nigeria en Gana. Azië staat op de derde plaats, met bovenaan China en Vietnam. Hiermee in contrast zijn de rijkste landen met negatieve verwachtingen. Het gaat dan vooral over de G7: Verenigde Staten, Canada, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Italië en Japan.

Aantal Ecuadorianen die in Spanje wonen, daalde 17, 32 procent in 2010
Volgens het 'Observatorio Permanente de la Inmigración' (OPI) zijn voor de daling van de buitenlandse inwoners, vooral dan de latino's, drie redenen op te geven: het verkrijgen van de Spaanse nationaliteit, de deelname aan vrijwillige terugkeerprogramma's die de Spaanse regering promoot, en spontane terugkeer omwille van de actuele, krimpende arbeidsmarkt.

Quito is dit jaar culturele hoofdstad van Amerika
Dit jaar is Quito de culturele hoofdstad van Amerika, een gelegenheid om zijn toeristische attracties, gebruiken en tradities te tonen. Quito ziet zichzelf als een stad van verschillende culturen die elkaar beïnvloeden, van avontuur en sport (met zijn 1.840 parken), van feest als een traditie, en van kunst en religie. In 1551 was de Franciscaanse Vlaming 'Fray Jodoco Ricke' trouwens een van de oprichters van 'School van Kunst en Ambachten', de voorloper van de latere School van Quito.

Berichten uit El Comercio van 3 januari 2011

Kerstweekend in Vilcabamba

2011-01-03T21:14:00.009-05:00

Kerstmis in Vilcabamba, een van onze favoriete plekken in Ecuador. Hangmatten, wandelingen, massages, zon,...

'Pare' is 'Stop' in het Spaans en 'Shayari' in het Kichwa

Op terugweg via Cuenca. Kerstboom op centrale plein.

Burgemeester, ik wil voor Cuenca meer groene ruimtes en minder criminaliteit. Gelukkige Kerst.

Vlaamse stedentocht in wintertijd

2010-12-19T18:09:00.009-05:00

Net terug uit Vlaanderen

2010-12-19T17:21:00.009-05:00

Niet dat ik terugkom met een grote cultuurshock van mijn verblijf in België. De 3 weken dat ik daar was met mijn Ecuadoriaanse collega's, deden me wel af en toe aan het denken zetten...

Laten we eens ervan uitgaan dat ik na 2,5 jaar in Ecuador, me niet meer zou herinneren hoe het is om in Vlaanderen te wonen. Wat zou me dan opvallen?

- Iedereen is gedisciplineerd. Mooi afspreken, correct doen wat was afgesproken of was gepland.

- De Vlamingen zijn wat koeltjes, niet erg hartelijk. Soms lijken ze wel verlegen. Zorgt de winterse kou ervoor dat hun batterijen leeg geraken?

- Iedereen is heel erg gehaast, moet van de ene naar de andere afspraak. Er is geen tijd voor onvoorziene omstandigheden.

- De mensen zijn groot en slank. En modisch gekleed.

- Alles lijkt zo luxueus en is netjes afgewerkt.

- Het is zo stil in de straten. Geen verkeer in de stadscentra. De auto's zijn rustig, toeteren niet en hebben geen vieze uitlaat. Ze laten je oversteken aan de zebrapaden. Je ziet heel veel fietsers.

- Het is wel heel erg koud in de winter. Het sneeuwt er zelfs. 's Avonds is het vlug donker. Je ziet weinig volk in de straten.

- Men eet heel veel brood. Als je geluk hebt, krijg je 's middags ook soep erbij. Ze eten 's avonds warm. Maar er wordt weinig rijst en ook niet zo heel veel vlees gegeten.

Euh, zijn dit dan foute clichés?

Stijn

Blauwe ogen in Peru

2010-12-19T17:18:00.003-05:00

In Tarpurisunchis, de Peruaanse plek waar we enkele jaren werkten, sprak mij op een bepaald moment een nieuwe leerling aan. 'Jij hebt een zwart puntje in je ogen en daarrrond is het blauw. Kan je daar ook door zien?'

Op bezoek bij Tarpurisunchis in Abancay, Peru. Het was alweer meer dan 2 jaar geleden.

2010-11-21T22:11:00.021-05:00

Tijdens de week van het allerheiligen waren Anneleen en ik nog eens in Peru. We vlogen van Quito naar Lima en namen dan de bus van 17 uren naar Abancay. Nog eens op bezoek op ons vorige werk: Tarpurisunchis.

Javier en Isabel. We overnachten bij hen thuis, vlakbij de school.

Tarpurisunchis heeft intussen een studio, ze maken succesvolle fimpjes in het Quechua.

Kids van Tarpu

Een voorlopig houten gebouw: de lagere school

Administratief gebouw uit adobe, neergezet met steun uit Vlaanderen.

De kleuterschool, ook met centen uit Vlaanderen gebouwd

Veel baby's geboren sinds we weg zijn bij Tarpu. Onze vrienden Dennis en Livia met hun zoontje Martin Amaru.

Diana, Anneleen en Dina. De twee D's deden nog mee aan de videocursus. Dina is secretaresse geworden van Tarpurisunchis. Diana presenteert soms in de filmpjes van Tarpu.

Elizabeth en broer Christian. Elizabeth is mama geworden op haar 17de. Ze moet nog een half jaar studeren en dan is ze veearts. Christian studeert voor ingenieur.

De vrouw van Ricardo en 3 van haar 7 (klein)kinderen, ze wonen vlakbij Tarpurisunchis

Heerlijke visgerechten in Lima

Met Viviana en haar dochtertje in het 'Waterpark' in Lima

Vrouwen uit Vlaanderen

2010-11-09T20:42:00.016-05:00

Hoe komt het toch dat het bijna altijd jonge vrouwen zijn die exotische avonturen moedig en alleen ondernemen? De laatste maanden hebben we geregeld bezoek ontvangen uit Vlaanderen:

- Lien, onze VVOB-stagiaire

- An, nicht van Ans (vrouw van Ruben, broer van Anneleen)

- Kaat, vriendin van Joke (iemand die we nog van in Gambia kennen)

- Ellen, iemand die we van een bouwkamp in Peru kennen

Met Kaat (rechts) en gezinnetje van Els (woont ook in Quito) op een zaterdag gaan zwemmen en picknikken in de vallei.

Met Ellen in Papallakta... Kamperen, warme baden en massage.

Ontbijten op ons terras met An (links), Anneleen en Kaat (rechts)

An links, Lien rechts

Met An naar Guamote, een wat armoedig dorpje in de provincie Chimborazo

Wortelen wassen voor de markt

Tja, wat moet je hierbij nog zeggen?

Stijn

Origineel: verjaardag vieren op afstand

2010-10-26T23:28:00.009-05:00

Het was er tot hiertoe nog niet van gekomen. Verslag doen van mijn verjaardagsfeestje, waar ik zelf niet bij was. Op 12 juli was ik immers op vakantie in België. Zag zonet de foto's van het feestje dat mijn collega's in Quito hielden. Leek me leuk om daar een blogartikeltje te maken...

Een verjaardagskaart: 'Gelukkige verjaardag Stinj' (Stijn op zijn Ecuadoriaans)

Iemand moet die kaars uitblazen...

Toasten...!

Stijn

30 jaar Belgische coöperatie in Ecuador

2010-10-25T23:38:00.007-05:00

Enkele weken geleden werd '30 jaar Belgische coöperatie' in Ecuador gevierd. We zijn er met een aantal collega's naartoe geweest. Het evenement vond plaats in het culturele centrum van Quito, vlak aan de centrale 'plaza'. Met speechen, een receptie en een fototentoonstelling. Het was een gelegenheid om andere Belgen te zien. En vooral: er was Belgisch bier! Hoegaarden, Leffe (van het vat) en Chimay.

Beetje hoogteverschil, maar sympatiek... Verantwoordelijke Belgische coöperatie en enkele mensen van het Ministerie van Onderwijs.

Stijn

Zes van de tien Latino's...

2010-10-10T09:36:00.009-05:00

In Afrika en Latijns-Amerika hebben de Europeanen vaak een naam van 'losbandig' te zijn. In de betekenis van: heel vrij op relationeel en sexueel gebied. Toch hebben wij als noorderlingen een ander beeld van onszelf en van de Latino's.

Tijdens gesprekken in Peru en Ecuador vertelden ons mannen en vrouwen al over het feit dat de meesten ontrouw zijn, vooral dan de mannen. Nu bevestigt dit ook een onderzoek, waarover vandaag een artikel in 'El Comercio' te lezen is.

Zes van de Latino's (63 %) geven toe dat ze al eens ontrouw zijn geweest. Maar het bijzondere is dat de Mexicanen en Ecuadorianen de lijst van ontrouwen in 11 landen aanvoeren.

Deze peiling over sexualiteit werd uitgevoerd door het bedrijf 'Tendencias Digitales, met zetel in Caracas (Venezuela), voor de 'Grupo de Diarios América (GDA)'. Tussen juni en augustus 2011 werden 3.349 mannen en vrouwen tussen 18 en 55 jaar ondervraagd.

Als we een onderscheid maken tussen de mannen en vrouwen, merken we dat vooral de mannen in Latijns-Amerika toegeven ontrouw te zijn. 70 procent erkent een of twee keren hun partner te hebben bedrogen, terwijl de Brazilianen toegeven dat ze meer dan 3 keren ontrouw waren.

De mannen die ontrouw zijn, doen dat vanaf 36 jaar, terwijl vrouwen zich in de leeftijd van 25 tot 45 jaar situeren. In het algemeen is het hoogste percentage ontrouw voor de mannen in Ecuador (75 %) genoteerd, voor vrouwen is dat in Colombië (58 %).

Volgens Diego Tapia, familieterapeut, zou de ontrouw kunnen te wijten zijn aan een gebrek aan echte intimiteit. Het is te zeggen: dat beiden vrij en open uitdrukken wat ze denken en voelen. 'Het is een symptoom voor dieper ongenoegen, zoals ook het gebrek aan engagement voor een vitaal project samen.'
De sexuoloog Antonio León Rodríguez haalt andere oorzaken aan: het niet verzorgen van de ene persoon ten aanzien van de andere, de verwaarlozing, de eenzaamheid, het voortdurend onder stress leven, het wederzijdse misprijzen, het egoïsme, etc.
Voor de geconsulteerde experten is een van de redenen voor ontrouw de cultuur. De psycholog Miram Donoso bevestigt dat de macho-samenleving in zekere zin het ontrouw gedrag van mannen goedkeurt en de ontrouw van de vrouw bestraft.
De relatiepsycholoog Santiago Añazco voegt toe dat de culturele omgeving ertoe aanzet om te denken dat als de meerderheid het doet, men ook automatisch redeneert: 'waarom ik niet?'.

De eerste keer

41,5 procent van de vrouwen en mannen hadden een eerste sexuele relatie tussen 16 en 18 jaar.
De gedachte dat jongeren steeds jonger sexueel actief zijn, wordt bevestigd door de bevraging. 16,8 procent van de meisjes tussen 18 en 20 jaar zeiden dat ze een sexuele relatie hadden tussen 13 en 15 jaar.

Juf-doet-al

2010-10-08T21:54:00.008-05:00

Vorige week woensdag en donderdag waren we voor het werk in Nanegal, een mooi en rustig dorpje omgeven door bergruggen. Er is een school die volgens ons VVOB-programma een 'betekenisvolle ervaring' heeft en die gingen we filmen. De dorpsschool beschikt over een museum met oude stukken van de lokale 'Yambo'-cultuur. Kinderen gidsen er voor kinderen van andere scholen uit de omgeving en tijdens de lessen worden linken gelegd met het museum.

Het viel me nog eens op dat de leerkrachten allerlei jobs combineren. We werden bij de directeur uitgenodigd, die bleek een kleine arena voor hanengevechten in zijn achtertuin te hebben. Een goede bijverdienste, zei ie.

En toen we 's avonds een hotelletje in het dorp vonden, herkende ik niet meteen de juf die we voordien op school hadden gezien. Ze toont ons de kamers van het hotel, ze kookt voor ons 's avonds in het restaurant, ze verkoopt 's morgens in het winkeltje enkele schoolspullen aan kinderen en gaat dan samen met ons naar haar school waar ze lesgeeft in het eerste jaar basisonderwijs. Vele persoonlijkheden... Moet boeiend zijn.

Toch streeft men ook in Ecuador naar meer en meer specialisering. Opdat leerkrachten voltijds met onderwijs bezigzijn. Misschien dat de nieuwe algemene wet voor onderwijs dat klaarkrijgt. De leerkrachten zullen dan meer moeten kunnen verdienen, anders zullen ze blijven zoeken naar een aanvullend inkomen.

De juf in kwestie...

Stijn

Met de fiets in Quito

2010-10-05T21:00:00.005-05:00

Sinds kort hebben Anneleen en ik weer fietsen. Je ziet er niet veel in Quito tijdens de week, fietsen lijkt hier eerder een vrijetijdsactiviteit. Ik ga geregeld naar het werk met de fiets. Dat is dan een afdaling tot het Carolina Park, oversteken en nog enkele blokken verder tot het nieuwe kantoor van VVOB. De weg terug is minder makkelijk. Bergop. Dat is echt afzien.
In het Ministerie parkeer ik mijn fiets altijd onderin de parking. Eigenlijk is het zowat op de parkeerplaats van de minister. Daar kan ik de fiets immers op slot doen aan een ijzeren staaf.

Stijn

De president leeft, leve de president!

2010-10-03T22:13:00.015-05:00

Balans van de onlusten voorbije donderdag: 10 doden en 270 gewonden. Ongezien sinds lang. Eigenlijk ook onverwacht. Collega’s waren er vooraf gerust in. ‘Het land stond indertijd op stelten toen er maar 1 dode viel, het zal zo’n vaart wel niet lopen’ Maar toen was het anders. De laatste van de 3 verdreven presidenten voor Correa werd door een representatief deel van de bevolking uit het paleis gejaagd. Hij vluchtte met de helicopter. Het was Lucio Gutierrez, die deze dagen door Correa wordt beschuldigd achter de onlusten te zitten. Nu zijn het gewapende mensen met uniform, de politie die normaal in moet staan voor de veiligheid van de bevolking, die de president het vuur aan de schenen leggen. De wereld op zijn kop? De grote meerderheid van de bevolking veroordeelt het optreden van de politie. En die politie, met zijn 42.000 manschappen, blijft gefrustreerd achter. Er is de laatste jaren door de socialistische regering sterk sancionerend ingegrepen waar agenten de mensenrechten bijvoorbeeld niet hadden gerespecteerd. En de laatste nieuwe wet schaft bepaalde voordelen af. Maar de lonen van de politie zouden in het algemeen wel verhogen en er werd al geïnvesteerd in uitrusting.
‘We mogen niet reclameren. Alles wordt opgedrongen. En Rafael Correa heeft ons slecht behandeld. Hij zei ezels tegen ons.’, is de reactie van een agent.

Men verwacht dat de meesten morgen maandag het werk terug hervatten, maar een taxichauffeur vertelde dat ie van een politieagent hoorde dat er nieuwe protesten zullen volgen.

De tijd zal uitwijzen of er effectief een staatsgreep was gepland en of de president echt gekidnapt en met de dood bedreigd werd. Op televisie zagen we in ieder geval wel al kogelinslagen in de wagen waarmee de president werd weggevoerd en we weten dat een van zijn escortemensen het leven liet. Maar ik denk niet dat we van een echte staatsgreep kunnen spreken.

Wat zijn mijn persoonlijke conclusies na deze opeenstapeling van feiten en frustraties, die hebben geleid tot een (voorlopige) climax?

Conclusie 1: de president leeft, leve de president. Mocht de president in het tumult van afgelopen donderdag het leven hebben gelaten, dan zou een ware volksopstand zijn ontstaan. Rafael Correa is voor vele Ecuadorianen de eerste in een lange rij presidenten die echt iets aan de problemen in het land wilt doen. En ik geloof dat zelf ook. Ik merk dagelijks dat er belang wordt gehecht aan onderwijs, dat er werkelijk goede intenties zijn voor dit land. Op verscheidene vlakken. Kan me inbeelden dat vele mensen zeggen: eindelijk iemand die niet corrupt is en het land vooruit wil helpen. Gelukkig staat het leger achter de president. Hopelijk blijft leger en politie grotendeels op een lijn. Zo zal de bevolking zonder wapens ook nooit een burgeroorlog hoeven te starten.

Conclusie 2: er zijn bij politie, militairen, media, universiteiten en de oppositie in het algemeen frustraties ontstaan waar rekening zal moeten mee gehouden worden. De opborrelende tegenstemmen worden nu in de kiem gesmoord, maar zullen vroeg of laat weer op een of andere manier opduiken. Het zou goed zijn als daar lucht aan gegeven wordt. Mensen moeten zelf mogen kunnen nadenken. De 'burgerrevolutie' van de president mag geen eenmans-dogma worden, maar het resultaat van een democratisch en participatief proces dat nog moet uitgevonden worden.
De meeste mensen keuren terecht de extreme en vieze kantjes van de politie af. De politie zelf moet leren, maar de president ook. Een leidersfiguur zou de gemoederen eerder moeten bedaren dan ophitsen. Oppositie blijft altijd nuttig en nodig. Het werkt als een spiegel. En uiteindelijk helpt het niet de spiegel stuk te slaan om je mindere kantjes niet te hoeven zien.

Conclusie 3: de mensen voelen dat er iets verloren is gegaan. Een mentale opdoffer. De president heeft imagoschade opgelopen. In het buitenland en in eigen land. Misschien zijn de intenties prima, de uitwerking is dat niet altijd. Zijn geloofwaardigheid kreeg een deuk.
In Ecuador beslist de president alles. In de praktijk is dat niet helemaal zo, maar iedereen is ervan overtuigd dat elke maatregel of uitspraak uiteindelijk van de president komt. Dat is in Europa of België minder goed te begrijpen. Daar is een opperhoofd slechts een radertje, het systeem kan zelfs zonder hem of haar verder. In het Latijns-Amerikaanse Ecuador is de president effectief iemand die heel veel beslist, maar in de geesten van de mensen is het iemand die ook het hele systeem bepaalt, overeind houdt en verpersoonlijkt. Nu, de sokkel is gaan wankelen. De mensen zijn dus in hun wezen getroffen. Er is geraakt aan de president, dus ook aan iedere Ecuadoriaan die achter de president staat. En dat zijn er nog steeds velen.

Stijn

Rust na een lange, hevige dag

2010-09-30T23:08:00.007-05:00

Op dit moment spreekt de vice-president, Lenin Moreno, op de televisie. Hij is een rustige, bedachtzame man. Altijd geneigd om de gemoederen te bedaren.
Lenin Moreno wordt onderbroken. We zien de president in zijn maatpak met presidentsband om. Een persconferentie...
Vanuit de gele zaal van zijn paleis bedankt hij de bevolking en het leger. Hij gaat verder over de wet die gisteren is goedgekeurd. Over de lonen, beloningen en compensaties van de politiemensen die de protesten zijn gestart. Dat ze fout zijn geïnformeerd. Hij maakt bekend dat een politieman tijdens de reddingsoperatie overleden is.

Ik hoor geen geweerschoten meer buiten.

Rafael Correa gaat verder met het overlopen van de dag. Hij zegt dat ze op zijn pas geopereerde knie hebben geslaan, dat ze hem daarna hebben verzorgd in het ziekenhuis, maar dat de politiegroep, die hem vasthield, hem zeiden niet te willen laten gaan tot ie de bewuste wet zou hebben teruggetrokken. Hij belooft dat alle slechte elementen van de politie zullen worden gestraft. 'Qué viva la patria. Hasta la victoria siempre.'

Buiten rijdt de vuilniskar voorbij. Anneleen is even wakker geworden en naar haar bed gegaan. Ik volg nu haar voorbeeld...

En vivo: beelden van schietende militairen

2010-09-30T21:05:00.017-05:00

Op TV zie je chaotische beelden van schietende militairen in de buurt van het hospitaal waar president Correa verblijft. Er wordt ook traangas afgevuurd. Het is niet duidelijk wat er bezig is, maar het ziet er niet goed uit. Er is blijkbaar veel verwarring. Een actie om de president daar weg te halen?, vraagt de commentaarstem zich af.

De beelden zijn opnieuw van een andere zender. Blijkbaar kan de nationale, publieke televisie niet meer uitzenden omwille van aangebrachte vernielingen. Dat is hetgeen erbij wordt verteld.

Men houdt een interview met iemand die in het ziekenhuis werkt. De verpleegster spreekt over enkele kinderen die temidden van het tumult zijn geboren.

Je ziet veel militairen met wapens en gasmaskers. Nu wordt inderdaad gezegd dat de president naar buiten wordt gehaald. Er valt een militair neer. De televisiecommentator zegt dat de president inderdaad is bevrijd. Ik hoor schoten van de televisie en van buiten. Anneleen is intussen in slaap gevallen.

De president komt toe op de centrale plein in Quito waar het volk op hem wacht. Hij zou een 10-tal uren zijn vastgehouden door politiemensen. Correa spreekt nu. Over vrede, justitie, tranen, verdriet, Ecuadoriaan zijn,... en roept. Het volk reageert. De president zegt dat ie mishandeld werd.

Buiten blijven geweerschoten klinken, of beter: ratelen. Zijn het rubberen kogels? Het lijkt vuurwerk, hetgeen we hier ook zo vaak zien en horen. De president vraagt een moment van stilte voor de militairen en hun familie. Het volk scandeert. De president spreekt toe. Over 'la revolución ciudadana' (de burgerrevolutie) en democratie. Hij dankt voor de steun van de mensen. 'Nooit gaan we onder druk onderhandelen'.

De president blijft vurig speechen.

Ik bel naar Nederlandse vrienden die in de buurt van het hospitaal,waar de president werd vastgehouden, wonen. Meike zegt dat er militaire vrachtwagens, ziekenwagens en auto's met gele vlaggen (van de partij van de president) doorrijden. Er hangt ook een traangaslucht. Schoten blijven klinken.

Op de televisie rondt de president zijn toespraak af. En de nationale hymne wordt ingezet. Iedereen zingt mee. Andere liederen en leuzen volgen.

Zie berichten en beelden van http://www.deredactie.be/

- Algemeen bericht en filmpje

- TV Ploeg filmt bevrijding president

Niet onze eerste noodtoestand

2010-09-30T20:55:00.003-05:00

Nu we hier samen voor de televisie zitten en de actualiteit volgen, neem ik de tijd om blogberichtjes te schrijven en met Anneleen te bespreken...
Blijkbaar hebben we al in elk zuiders land waar we woonden, noodtoestanden meegemaakt. Toen Anneleen een jaar in Bolivië woonde, waren de waterrechten de aanleiding. In Gambia werd de noodtoestand uitgeroepen na een voetbalwedstrijd tussen Senegal en Gambia. Alle Senegalezen en winkels die Frans leken, werden toen aangevallen. En toen we enkele jaren geleden in Peru woonden, werd in onze regio Apurimac de noodtoestand uitgeroepen toen er rellen ontstonden omdat de goeverneur gelden naar haar geboortestreek had doorgeschoven.

Collega Ely is erbij

2010-09-30T20:50:00.003-05:00

Anneleen werkt al meer dan een jaar samen met juf Ely in een Ecuadoriaanse school. Ze stuurt nu voortdurend sms'jes vanop het centrale plein in het historische centrum van Quito. Ze wil 'zorgen voor de presi', laat ze ons weten. Een andere sms heeft het over het traangas en dat ze er erg last van heeft.

Militairen beschermen publieke televisie

2010-09-30T20:32:00.005-05:00

We krijgen nu terug beelden van 'Ecuador Televisión', het openbare televisiestation. De presentatrice zegt dat er veel vernielingen zijn aangebracht aan de apparatuur. Maar met de hulp van de 'fuerzas armadas' (leger) kunnen ze terug aan de slag.

Lees of kijk naar wat onze Vlaamse publieke TV communiceert.

Luchthaven (even) open?

2010-09-30T20:27:00.005-05:00

Wij hebben vanuit onze living zicht op de luchthaven. En de hele namiddag was daar niets te zien. Zonet heb ik echter een vliegtuig zien landen.
Op het nieuws liet men weten dat KLM deze morgen niet was kunnen opstijgen. Het vliegtuig zat al vol, klaar om te vertrekken, maar even later moest iedereen uitstappen.

President nog eens aan de lijn (live op tv)

2010-09-30T19:38:00.009-05:00

President Correa doet een heel lang verhaal over de actuele situatie, ook over wat de politie op gang bracht. Het is wat de publieke radio net voordien had opgenomen.
Op het einde van het (eenmans)gesprek laat de interviewster weten dat heel veel burgemeesters en andere mensen in het land achter hem staan. En dat zij zelf ook haar burgerplicht doet om de bevolking te informeren. Er worden hartelijke groeten uitgewisseld. De president sluit emotioneel af: 'Wat er ook met mij gebeurt, ik hou van mijn vaderland, mijn familie,...'.
Vervolgens worden enkele mensen opgevoerd die zich uitdrukken ten voordele van de regering.

Wordt het soms niet wat te doorzichtig? Zeker na die vorige televisiescenes. Gelooft de bevolking dit nog? Men moet zich toch iets te hard 'in de goede richting' geduwd voelen? Is de huidige regering en de president iets te ambitieus met het doorduwen van al die belangrijke wetten? Hoe moet dit allemaal lukken in een sfeer van overleg, met die verschillende meningen, als democratie,...? Het lijkt me moeilijk om tegelijk ook nog eens besparingen door te voeren. We vingen eerder al geruchten op dat alle ministeries sterk zullen moeten gaan bezuinigen en veel personeel op straat zetten.

Gewonde politieagent loopt studio binnen

2010-09-30T19:18:00.004-05:00

Een man die met een band op zijn hoofd recht uit het ziekenhuis lijkt te komen, loopt zonet de televisieset op. Lijkt deze keer wel met de medewerking van de presentators, maar het komt raar over. De gewonde man begint zijn verhaal rechtstaand te vertellen. De twee journalisten vragen hem te gaan zitten. De man zegt een politieman te zijn en vertelt wat ie vandaag allemaal zou hebben meegemaakt en waarom hij gewond is. Hij zegt dat de politie zelf de schuld heeft en dat ie achter de president staat...
Nou, nou.

En nu?

2010-09-30T19:07:00.005-05:00

Je ziet op televisie dat de hele studio is ingenomen door een groep mensen. De presentatrice herkent de advocaat van de vorige afgezette president, Lucio Gutierrez, die oppositie voert ten aanzien van de huidige president. Het gaat er nog rustig aan toe, maar blijkbaar willen ook andere binnendringers hun zegje doen op televisie. De vrouwelijke en mannelijke presentator willen dat niet toelaten, ze weten niet goed wat doen en kondigen beelden van buitenaf aan. Het wordt wat chaotisch. Beeld en geluid komen niet meer overeen. En plots wordt overgeschakeld naar een andere studio van 'Gama TV' waar een presentator het binnendringen in de studio van het openbare televisiegebouw veroordeelt. Hij heeft het bijvoorbeeld over het breken van de glazen voordeur.
Vervolgens worden beelden getoond van buitenlandse staatshoofden en ambassadeurs die zich achter de Ecuadoriaanse president scharen.

Te gek!

2010-09-30T18:58:00.003-05:00

Zonet is een groep mensen het gebouw van de Ecuadoriaanse televisie binnengevallen. Dat is 'live' te zien. En een van die mensen is een studente die op dit moment in de studio met de twee presentatoren zit te praten.
Bij de aanvang van het gesprek zegt ze dat het de enige manier is om ook een andere klok te laten luiden. Ze argumenteert immers dat de openbare TV als enig medium een nationaal bereik heeft. Ze zegt dat ze als studente een heel jaar heeft deelgenomen aan debatten ter voorbereiding van de Wet op Hoger Onderwijs, maar dat de president plots in 3 dagen tijd het resultaat van alle overleg aan de kant schuift en zelf de wet bepaalt. Heel helder uiteengezet. En ze laten haar praten...

Alles lijkt rustig

2010-09-30T18:18:00.003-05:00

De president hangt nu aan de telefoon (op de publieke televisie 'Ecuador TV'). De rookpluimen in de stad verminderen. Er is opvallend weinig beweging op straat. Iedereen zit waarschijnlijk voor de televisie. De militairen zouden de ordehandhaving hebben overgenomen. De avond valt...

Bericht CNN: 'Ecuador declares emergency as police protest, president is attacked'

2010-09-30T16:15:00.003-05:00

(CNN) -- Ecuador teetered on the verge of a government collapse Thursday, as national police took to the streets of Quito, the capital, and physically attacked the president over what police say was the cancellation of bonuses and promotions.
The government declared a one-week state of emergency Thursday afternoon and put the military in charge of security. The military said it will support the president and the nation's democratic institutions.
"This is a coup attempt," President Rafael Correa said in a TV interview a couple of hours after police lobbed tear gas at him.
Correa, who was forced to flee to a nearby hospital, said police were trying to get at him.
"They're trying to get into my room, maybe to attack me. I don't know," he said in a telephone interview with state-run Ecuador TV. "But, forget it. I won't relent. If something happens to me, remember my infinite love for my country, and to my family I say that I will love them anywhere I end up."
A video by CNN affiliate Ecuavisa later showed a defiant Correa standing at an upper floor window, shouting to a crowd of supporters, "If they want me, here I am," and then rapidly ripping his necktie loose.

A broadcast by Ecuador TV showed mobs on the streets and clouds of black smoke coming from burning tires and garbage. Sporadic looting was reported.
Correa had taken to the streets to try to negotiate with police but was soon surrounded and jostled by a crowd and forced to flee after someone fired a tear gas canister at him. Some of those shoving him were police officers in full gear.
Video from CNN affiliate Teleamazonas shows a man in a tan suit punching Correa and trying to yank a gas mask off the president's face.
The broadcast then shows a hunched-over Correa being led away, his face still covered by the gas mask. Correa, who recently underwent knee surgery, leaned on a crutch with his left arm.
A news photograph later showed him lying on a stretcher.
A government helicopter had tried to evacuate him but was unable to land.
He went on the air from a hospital a couple of hours later to denounce what he called a cowardly attack.
"They fired gas on us -- on the president of the republic," Correa said in a telephone interview with Ecuador TV. "This is treason to the country, treason to their president."
Foreign Minister Ricardo Patino led a large and boisterous pro-government rally at the Carondelet Palace, the president's home. He urged the crowd to take to the streets to peacefully "reject this coup" and "to rescue our president."
Said Patino, "We are not afraid of anyone."
Analysts pointed to the government's precariousness.
"This is the most serious protest that the government of Rafael Correa has faced," analyst Eduardo Gamarra told CNN en Español.
Rank-and-file police took over their agency's headquarters, Ecuador TV said.
There also were reports that the military had taken control of their bases and the airport.
Ecuador has nearly 58,000 members in its military and 33,000 in the national police force, according to Jane's Intelligence Review.
The military, Jane's said, is undergoing a professionalism transformation designed to give it greater flexibility.
The National Civil Police, meanwhile, is the nation's major law enforcement organization.
Government officials tried to quell the rebellion, insisting that the security forces had been misinformed and warning that the nation's democracy was in danger.
"I want to tell the country there has been an attempt at a coup," said Gabriel Rivera of the Country Accord Party.
"This is a Machiavellian plan organized by sectors of the right," Rivera said on Ecuador TV.
Miguel Carvajal, the minister for interior security, said there was no threat to salaries or benefits. He blamed the reports of the benefit cuts on a massive disinformation campaign.
"He who says that is lying," Carvajal said.
"We call on the citizens. We call on the armed forces. We call on other governments to defend our democratic institutions," he said.
A police spokesman went on the air on Teleamazonas to dispute the government's allegations, saying that the security forces were in fact supporting Correa.
"Fellow officers who hear me nationally, stop this action," said the spokesman, identified only as Sgt. Mejia. "Don't close the streets. Return to the streets to work."
The disturbances occurred as Correa threatened to dissolve the national assembly over a dispute about several laws, including public service and education.
Angry police said they were overworked and underpaid.
"We work 14 hours a day," a uniformed officer said on Ecuador TV. "We are the ones who never protest."
Said another: "One hour without police. Let's see what happens."
Diego Borja, director of the central bank, went on the air to urge calm and for people to take care.
"The police are not protecting the people. They are protesting," he said. "There could be problems."
He also sought to prevent a run on deposits.
"The money is safe," he said. "But be careful if making large withdrawals."
Peru closed its border with Ecuador, and messages of support for Correa came from 10 Latin American nations: Argentina, Venezuela, Mexico, Colombia, Peru, Chile, Bolivia, Costa Rica, Cuba and Honduras. The Organization of American States also voted to support Correa
The support from Honduras came a little over a year after a military-led coup toppled the democratically elected president there. Correa had criticized that coup, as did most nations in the world. Honduras has held elections since then and elected a president.

Televisie

2010-09-30T14:13:00.002-05:00

We proberen het nieuws te volgen in verband met wat er in het land gebeurt. En zonet merk ik dat verschillende commerciële kanalen zijn vervangen door een enkele televisiezender, die van de overheid.

Waar is de president?

2010-09-30T14:02:00.006-05:00

President Rafael Correa zou gewond zijn geraakt toen hij zich met de protestanten vermengde. Het is onduidelijk waar hij nu is, maar er zijn geruchten dat ie zich in het ziekenhuis van de Politie bevindt en dat ie daar wordt vastgehouden. Dat melden diverse media hier.

Verschillende staatshoofden uit de regio drukken op dit moment hun steun uit voor de president van Ecuador.

Vertaling bericht 'La Hora':

Vanmorgen begonnen 'elementen' van troepen kazernes in het hele land in te nemen als protest tegen de goedkeuring van het presidentiële veto tegen de Wet voor Overheidsdienten en Administratieve beroepen. De staking van de politie duurt tot nu voort. De president van Ecuador, Rafael Correa, ging naar het 'Regmiento Quito Número 1'. 'Ik ga geen pas achteruit, als jullie de kazernes willen innemen, als jullie de bevolking willen onbeschermd laten en als jullie uw missie als politie willen verraden, verraad deze dan', riep Correa uit in een vurig gesprek met tientallen mensen met uniform die het belangrijkste regiment van Quito in beslag namen.
De president ging samen met de minister van regering, Gustavo Jalkh, via een raam van de kazerne naar buiten om te reageren op de politie. 'Heren, als jullie de president willen doden, hier is hij, dood maar als jullie daar zin in hebben, dood hem als jullie de kracht hebben, dood hem als jullie waardig zijn in plaats van u laf te verstoppen', zei Correa. 'Als jullie het vaderland willen vernietigen, hier is het!, maar deze president zal geen pas naar achter zetten', voegde hij toe. De incidenten van de politie zijn gesignaleerd op nationaal niveau. In Quito hebben 150 leden van de 'Ecuadoriaanse Luchtmacht' de internationale luchthaven 'Mariscal Sucre' ingenomen. Alle activiteiten zijn er afgelast. De chef van de 'Comando Conjunto' (leger), Luis Gonzáles, zei dat we in een rechtsstaat leven en dat het leger trouw is aan de president van de republiek. Het Parlementsgebouw is ingenomen door de politie, de militaire leiding is samengekomen in het Ministerie van Defensie en juristen protesteren voor het Justitiegebouw.

Protesten in Ecuador

2010-09-30T13:05:00.011-05:00

Deze morgen is de politie van Ecuador begonnen met protesten tegen de Wet van de Overheidsdiensten die hen bepaalde rechten en extra verloning zou ontnemen. Een aantal verbindingswegen worden geblokkeerd. Een groep militairen heeft de luchthaven van Quito bezet, er landen of vertrekken geen vliegtuigen meer. Sommigen profiteren ervan om onlusten te veroorzaken. De oppositie, vooral uit rechtse hoek, draagt hierin bij. Ook bijvoorbeeld sommige media en universiteiten die niet akkoord gaan met de nieuwe wetten. Intussen proberen de hogere autoriteiten van leger en politie op te roepen tot kalmte. Het leger heeft verklaard de president te blijven steunen. Op dit moment vragen leden van de regering, de minister van buitenlandse zaken en de burgemeester van Quito, aan de bevolking om de regering en de democratie te steunen. Ze doen dat vanop het balkon van het presidentieel paleis waar op het centrale plein de menigte zich heeft verzameld.

Anneleen belt op dit moment alle ouders van de Nederlandse school om hen te verwittigen dat de lessen straks niet doorgaan. Zelf was ik vanmorgen in het Ministerie van Onderwijs aan het vergaderen toen een soort 'staatssecretaris van professionele onderwijsontwikkeling' ons kwam vragen de vergadering te schorsen en rustig het gebouw te verlaten. Ze richtte zich speciaal naar mijn Colombiaanse collega en mij omdat wij als buitenlanders meer in de kijker zouden lopen.
Ben dan naar het VVOB-kantoor gewandeld, heb mijn collega's verwittigd van de toestand en even later werd daar ook beslist om iedereen naar huis te sturen.

Ecuador heeft geen gewelddadige traditie. Er zijn ook al lang geen echte staatssgrepen geweest. Er was wel een traditie van het 'buitengooien van presidenten', maar dan als een initiatief van de (Indiaanse) bevolking zelf, niet van de militairen. Voordat Rafael Correa aan de macht kwam, werden op korte tijd 3 presidenten afgezet. Normaal gezien zal alles vrij snel kalmeren. Deze keer geniet de president immers van veel steun van de bevolking. Tenminste de helft van de Ecuadorianen staat achter hem. Een mogelijk gevaar zou kunnen zijn als zich twee groepen van pro's en contra's tegen elkaar zouden richten. Maar het ziet er op dit moment niet naar uit dat dat gaat gebeuren.

Stijn

De gebruiken van de Ecuadorianen

2010-09-29T22:16:00.005-05:00

‘Er zijn nog heel veel problemen om op te lossen in Ecuador, op haast alle vlakken, om te ontsnappen aan de achterstand, zich te ontwikkelen en het welbevinden van zijn inwoners te verbeteren. Als we niet de gewoontes van de Ecuadorianen veranderen, zullen alle voorstellen vergeefs zijn.’ Dat schrijft Osvaldo Hurtado in zijn ‘Las costumbres de los ecuatorianos’ (De gebruiken van de Ecuadorianen). Een razend interessant boekje, ook al staat het bol van haast racistische uitspraken. 'Inderdaad heel boeiend', zei iemand die voor het Ministerie van Onderwijs een cursus ‘kritisch denken’ uitwerkte, 'maar het citeert geregeld buitenlanders die het in negatieve termen hebben over luie, achterlijke en onordelijke Ecuadorianen'. Osvaldo Hurtado wordt gecatalogeerd als een neo-kapitalistische stem die georiënteerd is op de Verenigde staten. Hij was begin jaren '80 president van Ecuador.

‘God is hoog, de Koning is veraf en de baas ben ik.’

Alle vooroordelen op een rijtje: Ecuadorianen werken niet hard genoeg, zijn niet geïnteresseerd in handel, er bestaat geen onderling vertrouwen, ze nemen geen initiatieven, ze realizeren geen vernieuwingen, ze zijn niet punctueel, ze houden zich niet aan afspraken, ze respecteren geen eigendomsrechten, ze schikken zich niet volgens de wetten, ze volgen de bevelen van de overheden niet,.....' (p 285).

Nu ja, het boekje gaat terug in de tijd. De geschreven bronnen van de zestiende eeuw en lange eeuwen daarna waren vaak van buitenlanders die vaak een eenzijdige blik te kennen gaven. En de auteur beaamt die kijk en wijdt de onderontwikkeling van die laatste 5 eeuwen onder meer aan het conformistisch verhaal van de Katholieke Kerk, het isolement van het land, het paternalisme, de hiërarchisch samenleving, de nationale achterstand, de beperkte imigraties, het zwakke onderwijs, de afwezigheid van wetten en de beperkte buitenlandse invloed. Geregeld komt naar voor dat nieuwe ideeën slechts van buitenaf kunnen komen, hoewel ook de Kerk – die ook van buitenaf kwam - een beperkende invloed zou gehad hebben op het land.

Standbeeld van Fray Jodoco Ricke, Franciscaan uit Mechelen, die met de Spanjaarden in Ecuador terechtkwam. Hij introduceerde er het graan, leert men hier in de scholen.

Al deze negatieve waarden begonnen volgens Hurtado in de tweede helft van de 19de eeuw te veranderen in Guayaquil (kuststad) en in de rest van Ecuador rond de tweede helft van de 20ste eeuw. Er was ook de sterke economische impuls via de verkoop van bananen en – ietsje later – van petroleum.
Het paternalisme ging over in populisme. Politiekers gingen allerlei beloven en zouden ervoor zorgen dat publieke middelen en voordelen aan het keizersvolk werden uitgedeeld. Dit verhinderde dat het volk bewust werd en zelf zijn verantwoordelijkheid nam.

Aan de kust, en speciaal in Guayaquil, was de ondernemersgeest meer actief. In het berggebied werd het sparen vooral belangrijk geacht. In deze laatste streken worden ook meer belastingen betaald dan aan de kust.

De auteur geeft ook enkele voorbeelden van bevolkingsgroepen die andere gedragingen veroonden en die voor het individueel en collectief belang aan de slag gingen. Bijvoorbeeld, de indianen van Otavalo en de mensen uit Cuenca.

Stijn

Bron: 'Las costumbres de los ecuatorianos'. Osvaldo Hurtado. Octava edición. 2009. Editorial Ecuador.

Tijdsbesteding Ecuadorianen

2010-09-21T20:31:00.006-05:00

De Ecuadoriaan besteedt meer tijd aan de televisie dan aan zijn familie of aan een of andere sport. Dat onthult een nieuwe bevraging 'Uso de Tiempo' (tijdsgebruik), uitgevoerd door het 'Instituto Nacional de Estadística y Censos' (INEC). Volgens de studie kijkt de Ecuadoriaan gemiddeld anderhalf uur per dag televisie, terwijl hij slechts 22 minuten met zijn familie is en 7 minuten sport beoefent. De bevraging bevat meer dan 30 categorieën, met onder meer: dieren, kinderen en zieken verzorgen, werk zoeken, diensten betalen, sociale activiteiten, lessen bijwonen, etc. Bovendien vermeldt het verslag andere belangrijke bezigheden: eten (1 uur, 16 minuten), persoonlijke verzorging (55 minuten), koken (53 minuten) en ontspannen (46 minuten). De minste tijd wordt besteed aan: vrijwilligerswerk, herstellingen aan het huis en aankopen voor het huishouden, met amper 1 minuut. Alarmerend is het gegeven dat mensen ouder dan 40 haast geen sport beoefenen, hier is het resultaat slechts 2, 4 %. De meest actieve groep situeert zich in de leeftijd van 12 tot 16 jaar, met 25, 8 %.

INEC voerde de enquête in juni dit jaar uit. Men verzamelde informatie van 29.696 huishoudens, zowel in rurale als stedelijke zones. In totaal werden 78.745 mensen van ouder dan 12 jaar bevraagd. Volgens Freddy Intriago, functionaris van INEC, heeft de studie een betrouwbaarheid van 95 %. Byron Villacís, directeur van INEC, laat weten dat de resultaten nuttig zijn voor zowel de publieke als de private sector, want ze helpen een efficiënt tijdsgebruik ontwikkelen. Bijvoorbeeld, mannen besteden gemiddeld 34 minuten tijd bij het heen-en weer verkeer naar hun werk terwijl vrouwen daar slechts 17 minuten over doen. Volgens de directeur zou de overheid dus kunnen investeren in een beter vervoerssysteem.

Vertaling van artikel uit El Comercio (www.elcomercio.com). Bron: http://www.inec.gob.ec/.

En op werkbezoek in de 'selva' (jungle)

2010-09-14T21:31:00.029-05:00

Deze week dinsdag bezoeken Lien en ik de lerarenopleiding van Shell en een 'tweetalige basisschool' (= indianenschool) in de provincie Pastaza. We vertrekken maandag al, de rit duurt immers een 5-tal uren. We passeren Salcedo waar tientallen winkeltjes ijs verkopen, Pelileo is de stad van de jeans, in Baños kan je zoetigheden van suikkerriet kopen en op weg naar Shell zie je langs de weg vele fruitstandjes.
Als we op dinsdagmorgen op de hogeschool toekomen, staan ons de rector en 3 'docenten - inspecteurs' al op te wachten. Met hen bespreken we het programma van Lien voor de volgende dagen. Ik vertrek dezelfde dag terug naar Quito, Lien blijft tot donderdag. We overlopen verder de lijst competenties die ze heeft uitgewerkt en vergelijken die met de instrumenten die de hogeschool gebruikt. Zeer interessant voor beide partijen.
Daarna verwachten ze ons in een indianenschooltje ('escuela bilingüe') van een 30-tal kinderen, waar Lien en ik elk een les observeren en de zelfevaluatie door de leerkracht laten doen. Als we daarmee klaarzijn, krijgen we enkele dansjes van leerlingen en juffen te zien en worden we uitgenodigd op een heerlijk middagmaal met verse vis in een soort bananenblad.

Ik observeer de les van de stagestudente Norma.

Thema van vandaag: oppervlakte meten. De kinderen mogen zelf uittesten hoe dat gaat. De ene groep ontvangt met de hand geschreven werkblaadjes, terwijl de andere groep les krijgt. Af en toe mag iemand aan het bord.

Indiaanse kinderen zijn toch vaak verlegen. Soms moet de juf 'trekken en sleuren'.

De klas is met een houten plaat ingedeeld in twee delen. Aan de rechterkant zitten vier leerjaren, links twee leerjaren. Je hoort het lawaai makkelijk van ander kant. En terwijl de juf aan het lesgeven is, loopt haar zoontje regelmatig binnen om ook aandacht te krijgen.

En na de klasobservatie zijn enkele dansjes voorzien. Net als in de documentaires...

Als speciale gast ontvang je cadeautjes: fruit en groenten, een suikerrietstam, een schaaltje en halskettingen. Wij hadden gelukkig ook wat bij voor de juffen en de leerlingen.
Enkele jongens van de 'Shuar'-gemeenschap tonen een vredelievende strijddans.
We sluiten af met groepsfoto's. Ook klassiek natuurlijk. Op de foto hieronder zie je in het midden bovenaan: Franklin Castillo, president van de federatie van Ecuadoriaanse pedagogische hogescholen.

Een oudere indianenvrouw komt ook nog aandraven met cadeautjes. Ze vraagt ons adres. Haar zoon is met een Zwitserse getrouwd. Rond haar hals draagt ze een ketting met de tanden van apen.

Stijn

Op het Ministerie van Onderwijs

2010-09-12T09:06:00.005-05:00

Sinds begin augustus werk ik elke dinsdag- en donderdagvoormiddag op de 13de verdieping van het Ministerie van Onderwijs. We verzamelen telkens met enkele mensen van het Ministerie en iemand van Unesco om de opstart van de nieuwe 'Nationale Universiteit van Onderwijs' voor te bereiden. Daarvoor hebben we een strategisch plan uitgewerkt, met tal van jobomschrijvingen voor specialisten die moeten deel uitmaken van het coördinatiegroepje. VVOB en Unesco ondersteunen waar nodig. Van ons hebben ze bijvoorbeeld al hulp gevraagd bij het uitwerken van profielen, curricula en een evaluatiemodel van de huidige lerarenopleidingen.
Met dit laatste zijn we nu al in actie geschoten. Het Vlaams-Nederlandse model dient daarbij enigszins ter inspiratie, maar we trachten voorbeelden uit verschillende continenten bij elkaar te krijgen. Verder bereiden we ook een internationaal congres rond het thema lerarenopleiding voor. Er worden daarvoor sprekers verwacht uit de Andes-regio, de Verenigde Staten en... België.

Monserrat Creamer (links) is de coördinatrice van het project 'Nationale Universiteit van Onderwijs'. Diego Rendon (rechts) is Colombiaan en werkt voor Unesco.

Alejandra Gomez is een jonge, alerte dame. Vorige week vrijdag vergezelde ze tijdens een bezoek aan een lerarenopleiding in Chone omdat ze nog niet goed weet hoe die functioneren.

Stijn